Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

17-07-18

Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee Edwin de Groot

VoorplatTibetaan-75-217x300.jpg


 

 



Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee

Edwin de Groot

in de Knipscheer, 2018, 44 p.

" Windworp/ Dichters zijn grote hoge schepsels/ die met voelbaar klunzige kruinen/ als volle ruisende zeilen de wind vangen/ met onontkoombaar het lotgeval/ dwars over het pad geworpen te worden zo tot koninkrijken vervallen aan kordate/ kappers met bijlen en kachels/ de fijnvoelende vingers, tenen en binnenwerk/ in een vloek en een zucht tot ordentelijke blokjes/ gekloofd, gepast, gestapeld in kubiek met/ – al is de troost schraal en symboliek –/ de aanzegging van een soort van thermiek/"



Edwin de Groot (Heerenveen 1963) dicht in zowel het Fries (Frysk) als het Nederlands. Hij is redacteur van ensafh, (online) tijdschrift voor Friese literatuur. ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ verscheen in 2017 bij de uitgeverij Afûk als zijn vierde Friestalige bundel. Gedichten van hem zijn gepubliceerd in o.a. De Moanne, Nieuw Vlaams Tijdschrift en Hollands Maandblad. Dit jaar won Edwin de Groot voor de vierde keer de Rely Jorritsmaprijs voor Friese literatuur. Bij Uitgeverij In de Knipscheer droeg hij met het gedicht ‘Vergaan en bestaan’ bij aan de hommagebundel voor Rogi Wieg ‘In een kring van menselijke warmte’. Na een aantal Friestalige bundels brengt dichter Edwin de Groot zijn vierde bundel, oorspronkelijk ‘Sels in Tibetaan belânet op it lêst yn see’ geheten, nu ook in het Nederlands uit. Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee is het Nederlandstalige poëziedebuut van de Friese dichter Edwin de Groot. Het is mooie, inhoudelijke en krachtige poëzie. Persoonlijk vind ik deze bundel een hele warme ode aan Friesland, zijn bevolking en zijn taal. De dichter presenteert zich uitdrukkelijk als bewoner van Friesland, en in zijn taalgebruik zit een grote hang naar een dierbare identiteit. Ook al verwijst inhoudelijk veel naar Friesland, toch. verkent de dichterook andere oorden zoals de Ardennen, en de Alpe d’Huez. Zijn gedichten zijn mijmerend en filosofisch, en brengt ook een waardige hommage aan Emily Dickinson. De dichter neemt zijn lezer mee in een diversiteit van poëzie waar zowel het aardse als het bovenaardse in beeldspraken en stevige taal naar voren komt.

André Oyen

 





00:00 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.