Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

01-07-18

Huishoudkunde Max Temmerman

9200000089454377.jpg




 





Huishoudkunde

Max Temmerman



15,00

-2018

Uitgeverij : Vrijdag, Uitgeverij

ISBN / EAN : 9789460016646

 

Een handeling die een automatisme wordt, zo snel/

zal ik wegsijpelen uit andermans gedachten./

Uit antwoorden even snel als uit vragen./

Max Temmerman (Brasschaat, 1975) debuteerde in 2011 met Vaderland, goed voor een nominatie van de C. Buddingh'-prijs 2012. In oktober 2013 verscheen de succesvolle opvolger Bijna een Amerika (tweede druk januari 2014). Die bundel kaapte de Herman de Coninck Publieksprijs weg en werd genomineerd voor de Jo Peeters Poëzieprijs 2014 en de J.C. Bloem Prijs 2015.

Max Temmerman schrijft regelmatig gedichten voor de Eenzame Uitvaart te Antwerpen, een initiatief waarbij een passend gedicht bij de uitvaart van eenzame overledenen wordt voorgedragen. In het luisterboek 'De meeste mensen die ik ooit ben geweest', een selectie van 50 gedichten uit dit drieluik, ingesproken door acteur Gene Bervoets, vond ik persoonlijk een hele sterke blauwdruk van het werk van Max Tempmerman weer. Een zin hieruit trof mij in het bijzonder:' dichters zijn radeloze ochtendbruiden'. In zijn nieuwe bundel zit in het gedicht ' futurisme' ook weer zo'n zin die zich in mijn geheugen kerft: en elke herinnering/ is een landschap in een landschap/. En toch bevat deze bundel meer huidige observaties dan herinneringen! Er zit zelf een steekje in naar de begroting van ons land met 'een orgie van aftrekposten(!)...

In Bijna een Amerika werd er teruggekeken naar het verlies van bijvoorbeeld de spraak en het concentratie vermogen. In gedichten als Afasie, de fysica van een herinnering of Geheugenverlies wist de dichter ongelooflijk mooi het verlies van organische functie te koppelen aan het verlies van een geliefde mens of stad en in het gedicht Geheugenverlies deed de zin: telkens, een moeder sterft, verdwijnt er een geheugen, mij kippenvel krijgen.

Dat verwijzen naar vorige generaties vinden wij ook in deze bundel, zij het iets gematigder terug!

In het gedicht Hemelvaart word ik verrast door mooi zin:'Maretak in de populieren van Normandië/ vewijst dat God zelf het pointillisme uitvond/.

'Leven is blind een sonate spelen....' Maar dan wel met een gedicht van Max Temmerman in het hoofd.

Deze dichter weet me telkens in verwondering en bewondering zijn poëzie te laten lezen.

André Oyen

00:00 Gepost in Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.