Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

31-05-18

Terug naar Reims Didier Eribon

terug-naar-reims-didier-eribon-boek-cover-9789491717574.jpg


 

 



Terug naar Reims



Didier Eribon



2018



Genre Literatuur & Romans



Leesmagazijn ISBN9789491717574

Al in de jaren zestig en zeventig hadden mijn ouders twee manieren om de wereld onder te verdelen in 'hen' en 'ons' : de indeling naar de klassen (de rijken en de armen) en die naar de afkomst ( de ' Fransen' en de buitenlanders').

In Terug naar Reims keert Didier Eribon, nadat zijn vader is overleden, terug naar zijn geboortestad Reims, waar hij de arbeiderswereld herontdekt die hij dertig jaar eerder achter zich had gelaten. Jarenlang had Eribon zijn vader vooral gezien in het licht van diens ondraaglijke homofobie. Toch gaat hij door de dood van zijn vader nadenken over de manier waarop in een leven en in een bepaalde cultuur meerdere processen van dominantie elkaar kunnen ontmoeten.



Didier Eribon is filosoof en professor uit Parijs. In zijn vroege jaren schreef hij de biografie van Michel Foucault. Invloedrijk is hij vanwege zijn visie op gender, onderwijs en sociale kwesties, zoals links, nationalisme en armoede.

In Terug naar Reims' wordt een bijzonder autobiografisch verhaal met een scherpe sociologische analyse gecombineerd. Didier is – als intellectueel en homoseksueel - afkomstig uit een milieu van communistische fabrieksarbeiders in Noordoost-Frankrijk. Een familie waarbij vrijwel iedereen in de afgelopen jaren overstapte op het Front National, net zoals velen om hen heen. In dit persoonlijke werk gaat Didier in op de vraag waarom dit gebeurt, en waarom op zo’n grote schaal. Want wat zich afspeelt in de familie van Didier, staat niet op zichzelf maar is een tendens die in heel Europa plaats lijkt te vinden.

Het is een openhartige roman over zijn ooit communistische familie. Eribon (1953) is als homoseksuele intellectueel hard uit het nest gevallen, maar keert na jarenlange radiostilte terug . Aan de ene kant wordt de maatschappelijke opkomst van de zoon van de arbeider journalist geschetst, met name zijn vriendschap met Bourdieu en Foucault en de overgang naar het schrijven, eerst in de vorm van interviews met de filoloog Georges Dumézil of de antropoloog Claude Levi-Strauss, dan essays waarin hij homoseksuele subjectiviteit analyseert.

Eribon duikt in zijn verleden, de geschiedenis van zijn familie en het verloop van zijn eigen leven. In zijn verhaal komt een reeks opmerkelijke overdenkingen samen: over het klassensysteem in Frankrijk, over de rol van het onderwijs bij de ontwikkeling van het klassenbewustzijn, over de manier waarop zowel klasse als seksuele identiteit tot stand komt, en over de recente geschiedenis van de Franse politiek, inclusief het veranderende stemgedrag van de arbeidersklasse.

"Ik heb de begrafenis van mijn vader niet bijgewoond", staat op de eerste pagina's van Terug naar Reims . "Ik was niet in rouw", zegt Didier Eribon, want zijn vader heeft hem op heel drastisch wijze laten ervaren hoe je seksuele identiteit kan botsen met andere delen van je identiteit.

Ik dacht, merkt Didier Eribon op, "dat je je leven kunt leven zonder je familie en jezelf kunt uitvinden door je verleden en degenen die het bevolkt hadden de rug toe te keren" . Maar ook al vereffent de auteur een voorbije tijd, het is ookeen discrete eerbetuiging aan degenen die hij niet had willen afwijzen , omdat een dergelijke keuze nooit helemaal definitief is.

André Oyen

 

16:58 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.