Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

03-05-18

De kleine prins zwijgt Françoise Lefèvre

Boeken-schaduwFrancoise-def1.jpg


 



De kleine prins zwijgt

Françoise Lefèvre

PAPERBACK Nederlandstalig

12345 ISBN :

9789492068163 Pagina's :

Uitgeverij Oevers

17,50

Maar de dag dat ik begreep dat je opgesloten zat in die woordenloze waanzin van het autisme, begreep ik ook dat het aan mij was je eruit te trekken.

Françoise Lefèvre (Parijs, 1942) debuteerde in 1974, en elk van haar boeken vertelt over een episode van haar leven. Van La Première habitude (1974) tot haar (tot nu toe ) laatste boek Un album de silence (2008).

In 1990 schreef Françoise Lefèvre De kleine prins zwijgt (Le petit prince cannibale), een roman over haar zoon Hugo Horiot, die later werd gediagnosticeerd met autisme. Het boek werd bekroond met de Prix Goncourt des Lycéens en in Frankrijk werden er meer dan 100.000 exemplaren van verkocht.

23 jaar later schreef de 'kleine prins'Hugo Horiot zijn autobiografie, De keizer, dat ben ik, waarin hij zijn leven met autisme beschrijft.

Voor de Nederlandse uitgave van De kleine prins zwijgt schreef hij het nawoord!

De ik-persoon in De kleine prins zwijgt is een schrijfster die probeert om het verhaal van de getalenteerde zangeres Blanche te vertellen. Maar ze is in de eerste plaats de moeder van Sylvester, haar autistische kind dat ze wanhopig en tegen elke prijs deelgenoot probeert te maken van het leven en de wereld van anderen. Het is een grote kreet van liefde en wanhoop. Parallel aan deze chaotische reis staat het meer wispelturige karakter van Blanche, een visie op de verbeelding van Françoise Lefèvre, de potentiële heldin van een verhaal waaraan zij graag het leven zou willen geven. De kreet van Blanche, een zangeres met een kanker van de huid die aan haar knaagt, die haar sterke kanten en illusies verslindt, die haar langzaam vernietigt. Net als haar romanfiguur is de auteur een vrouw die vecht, zich verzet zich tegen alle pedagogische en psychiatrische verwachtingen in, ondanks het groeiende verlangen om alles te laten vallen, om te buigen voor dit leven dat niet voor haar zoon geschikt lijkt. Er i een transpositie van de pijn en leed van Françoise Lefèvre tegenover de muren die haar scheiden van haar zoon, tegenover de grens waarachter hij leeft. Denkbeeldige uitlaatklep waarmee hij een beetje kan ademen, om zichzelf moed te geven, om weer kracht te krijgen door te besluiten om niet op te geven.

De handelswijze van de moeder is een kreet van liefde en wanhoop. Het is ook een geweldige les in leven en moed. Het is geen melodrama of schattig relaas, het is het ontroerende duet van twee vrouwenstemmen: de een is de empathische moeder die vecht tegen de confronterende taboes en vooroordelen die haar kind bedreigen, en de ander de gepassioneerde romanschrijver, wiens hoop en wanhoop zich vermengen met die van Blanche, haar heldin. Het is een prachtig sterk literair verhaal over een schrijver die tijdens het gevecht voor haar autistische zoon zichzelf en haar literaire kracht dreigt te verliezen. Maar als haar kind eindelijk begint te praten, doorbreekt ook haar literaire heldin de stilte.

De kleine prins zwijgt is een heel mooie en confronterende roman!

André Oyen

00:49 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.