Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

03-04-18

Levensberichten Sander Kollaard

9200000079270311.jpg


Levensberichten

 

Sander Kollaard

ISBN9789028280151

Uitgeverij Van Oorschot

2018 144 p

 

De wereld was nog altijd fris, niet zozeer nieuw, maar alsof ze nog één keer al haar moed had verzameld om de belofte van een toekomst op haar schouders te nemen.’

Proza dat aanhaakt aan je ziel

 

Sander Kollaard (1961) debuteerde in 2012 met een verhalenbundel, gevolgd, in 2015, met een roman, Stadium IV.

En nu is er Levensberichten een schitterende verhalenbundel, waarin de personages op zoek zijn naar een verhaal om na te reizen.

Er is een stokoude koning die zijn jubileum viert , maar die met een duister lot af te rekenen krijgt. Verder is er een verliefd jong stel een overleden schilder ontmoet in de bossen van Zweden, en de voorbeeldige wedstrijdloper en filosoof Midasdie in ‘Over de merkwaardige lichte gang van Fernando Pessoa- is verdwenen. Er wordt druk naar hem gezocht, langs de route in Portugal. Uiteindelijk blijft alleen de verteller achter. Kollaard neemt hier de gelegenheid ten baat om de gedichten van Pessoa door de tekst te strooien en ze te analyseren in functie van de identiteit van zijn personage.

In deze verhalen krijgt de verbeelding alle ruimte. Ze stellen de grens tussen feit en fictie in vraag, en doorboren ook de bijbehorende gedachte waarom noemen we het ene verzinsel literatuur noemen en het andere een leugen?

Het verhaal is losjes gebaseerd op het leven van de Belgische statisticus Adolphe Quetelet (1796-1874). Quetelet ontwikkelde een nieuwe wetenschap, de sociale fysica. Kern van dit vak is de statistiek. Door te tellen en te classificeren zouden de wetten van het sociale leven ontdekt kunnen worden en kon een rationeel bestuur worden ontwikkeld, geënt op het geluk van ‘de gemiddelde mens’. Mausoleum reist met de geleerde samen met zijn zoon door Europa om hun verzamelwoede op lijstjesvast te leggen.

In ‘Het einde van de verlichting’ krijgt ene Janet post. Ze wordt uitgenodigd voor een bruiloft. Ooit heeft ze op een buurmeisje opgepast. Hier speelt een foto een cruciale rol. Zowel de bruid als de bruidegom staan geheel en al toevallig op een jeugdfoto, genomen bij een dagje naar Amsterdam, naar het Rijksmuseum. Janet heeft de foto gemaakt en zegt dat ook op de receptie. Dat wil men echter niet horen, men wil in de mythe van de droom en het lot blijven geloven.

Taal is een heel belangrijk element in deze fenomenale verhalen die de verhouding tussen werkelijkheid en vertelling blootleggen.

André Oyen

10:33 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.