Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

11-03-18

De zetpil van de dood Robert Dilling

cover-zetpil-vd-dood.jpg


De zetpil van de dood

Robert Dilling

ISBN 978-94-6323-134-3

Genre Literaire thriller

Taal Nederlands

Aantal pagina’s 192

Prijs € 19,50

Jaar 2017



Ho, Ho.... Robert Dilling, ik grijp in. Ik roep je tot de orde. Het moet geen pastiche worden van de oude schrijver; het moet pastiche worden van jezelf. Dat was de afspraak.

In 1983 verscheen ‘Gifsla’ van Jan Wolkers. Het zou zijn laatste grote roman worden. Daarna verscheen nog ‘De onverbiddelijke tijd’ een brievenroman. Gifsla draaide rond hij de wat morsige, weinig succesvolle, oude detectiveschrijver Robert Dilling. Een karakterzwakke man, die worstelt met diverse verslavingen. Robert Dilling is bezig te schrijven aan een nieuwe detectiveroman. ‘De zetpil van de dood.’

Het boek behandelt vier dagen uit het leven van Robert Dilling: 29, 30 en 31 december en 1 januari. Elk van de vier hoofdstukken behandelt één dag.

Tussen de voorbereidingen voor Oud & Nieuw door werkt Dilling aan zijn boek. Hij spreekt invallen in op een bandopname-apparaat en werkt ze later uit op zijn elektronische schrijfmachine.

Het verhaal waar Dilling aan werkt Is van deze werkelijkheid een wrede afschaduwing. Tegen iedereen vertelt hij, tot vervelens toe, waar het verhaal over gaat. Hoofdpersoon is een ornitholoog, die, terwijl hij merels bespiedt, ineens een paar billen tussen het gras ontdekt die bij nader onderzoek blijken toe te behoren aan een dood meisje. In een variant ziet de vogelbespieder hoe het meisje wordt vermoord: terwijl ze zit te plassen sluipt een vrouw nader die haar in haar nek zoent of bijt en een zetpil (de zetpil van

Robert Dilling is dus een fictief personage uit het boek Gifsla van Jan Wolkers. En de Eindhovense schrijver Rosa heeft onder het pseudoniem Robert Dilling het boek De zetpil van de dood, geschreven.

Van De zetpil van de dood werden honderd exemplaren gedrukt en de ondertitel luidt ‘Zo’n ouwemuizenlegpuzzel van Agatha Christie’.

Rosa heeft zich mooi gehouden binnen de kaders die Wolkers geschapen heeft. Hij gebruikt een zetpil als moordwapen en laat een lijk doormidden zagen. En zoekt daar een logische oplossing voor." Van wolkersiaans taalgebruik en typische elementen zoals expliciet beschreven seks heeft Rosa zich ver gehouden maar er zitten wel heel veel knipoogjes naar Wolkers' andere werk in. Zo zijn er duidelijk verwijzingen in naar De doodshoofdvlinder en Gevederde vrienden te ontdekken.

Ik heb het boek heel graag gelezen, het zit duidelijk in de stijl die ik van de romanfiguur Robert Dilling zou verwacht hebben, en dat op zich is al een tour de force!

André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.