Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

06-03-18

Frieda Van Dun: 4 Seizoenen

friedevandun.jpg

frieda_van_dun.jpg


Frieda Van Dun: 4 Seizoenen

In dialoog met Verhaeren. Verhaerenmuseum, Sint-Amands, 4 maart 2018.

Ernest VAN BIUNDER, Vrienden van het M HKA

 

Eerst enkele biografische gegevens. Frieda Van Dun behaalde in Turnhout het diploma Pedagogisch Hoger Onderwijs Plastische Kunsten in het bekende Instituut Heilig Graf en studeerde er aan de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten, de richting Toegepaste Kunsten. Zij woont en werkt in Antwerpen. Al meer dan een kwarteeuw zijn er de menigvuldige contacten met de kunstenaars rond de Antwerpse galerie De Zwarte Panter. Er worden inzichten uitgewisseld met eminente beeldende kunstenaars als een Fred Bervoets.

Vanaf 1978 stelt zij geregeld individueel en in groep tentoon in binnen- en buitenland. Ze ontving tal van onderscheidingen en was een gewaardeerde lerares beeldende kunsten in de kunsthumaniora te Antwerpen. Werk van haar is opgenomen in de collectie Kunst op de Campus Universiteit Antwerpen. Een schilderij “Ode aan Piazolla” is te zien in het Hof van Liere op de Stadscampus en een wandtapijt “Hibiscus Blauw” op de Campus Middelheim in het nieuwe gebouw voor de diensten Infrastructuur en Informatica. Een intense samenwerking van de kunstenares met het atelier van Vera Vermeersch heeft inderdaad het ontstaan gegeven van merkwaardige getufte tapijten. In dit genre behoort zij zelfs tot de topontwerpers.

Frieda Van Dun schildert over het organische, de natuur als inspiratiebron en als redding: de lijn van de impressionisten over kunstenaars als Maurice Wyckaert tot heden. Haar inspiratiebronnen hebben natuurlijk ook metaforische lagen: ik denk aan de rozen: “a rose is a rose is a rose” van Gertrude Stein zou haar motto kunnen zijn. Er zijn de wijngaarden en de wijnstokken, de olijfbomen, de hazelaar, de bomen en het bos. En in deze tentoonstelling staan de vier seizoenen centraal, een thema dat ook in de muziek – denk aan Antonio Vivaldi, maar ook aan Astor Piazolla -,en in de literatuur – denk aan Emile Verhaeren- topartiesten aantrekt. Maar daarover gaat het bij haar niet in de eerste orde. Het zijn aanleidingen. Het handelt naar mijn mening om het picturaal verlangen, om het schilderkundig proces, om de liefde voor het schilderen, om de uitdaging.

Frieda Van Dun experimenteert met verschillende dragers: in deze tentoonstelling met doek, papier, textiel, geglazuurd keramiek en een prachtig project op een muziekrol van meer dan 5 meter, en toepasselijk met de klanken van Autumn Leaves. En op die dragers werkt zij met verschillende technieken: acryl meestal op doek, karton of papier; linosnede, en digitale prints, bijgekleurd, maar ook gemengde technieken en gouache.

In die geest is haar werk zeer onderzoekend, wat beantwoordt aan een actuele trend. Hedendaags is ook het deconstruerende karakter van haar stijl. Zij heeft duidelijk een eigen stijl ontwikkeld, die tussen de figuratie en de abstractie ligt en met de term abstraherend het best kan omschreven worden. Zij laat zich in haar werk niet storen door de snel wisselende stijlen en uitingsvormen die zich in de kunst de voorbije decennia voordeden. Bovendien maakt zij om de term van Umberto Eco te gebruiken: “open” kunstwerken, waar de toeschouwer eigen inzichten, eigen interpretaties kan inbrengen.

FriedaVanDunBloemen2016.jpg

Over dit voldragen oeuvre is een schitterend boek verschenen, met als auteur de kunstcriticus-dichter Roger de Neef. Het boek getiteld “De weg naar beweging” is geschreven uitgaande van het oeuvre zelf. Mooi is dat concrete beschrijvingen worden afgewisseld met poëtische pareltjes. Ik kan u aankondigen dat op de finissage van deze expositie op zondag 3 juni te 15 h de presentatie plaatsheeft van een bibliofiele map met een gedicht van Roger de Neef en een werk van Frieda Van Dun.

In de geest van de galerie De Zwarte Panter zijn beeldende kunst en poëzie altijd nauw verweven. Zo is er in deze expo de dialoog met Emile Verhaeren. Emile Verhaeren is gekend als de dichter van de grootstad en van de moderne tijden, als de dichter van de liefde en van de Schelde. Als de poëet van Toute la Flandre, maar als gevoelsmens had hij ook iets met de natuur. Het is gekend dat hij het hele jaar door, ook in weer en wind, lange wandelingen maakte. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de seizoenen en de natuurelementen prominent aanwezig zijn in zijn poëzie. De bundel waarin dit het meest expliciet tot uiting komt, is misschien wel de prachtig geïllustreerde “Almanach” van 1895, met gedichten over iedere maand van het jaar. Deze tentoonstelling is de aanleiding om een hele reeks bibliofiele edities van Emile Verhaeren aan het publiek te tonen. Zij werden geïllustreerd door toonaangevende kunstenaars als Théo Van Rysselberghe, Henri Ramah en Rik Slabbinck, om slechts dezen te vermelden. De dialoog tussen beeldende kunst en poëzie komt in deze tentoonstelling dus niet alleen via het werk van Frieda Van Dun tot uiting.

Ik kom tot een besluit. Haar schilderijen, tekeningen en andere disciplines zijn qua formaat en opzet als bladen uit een intiem dagboek. Zij kunnen met de natuur als leidraad geplaatst worden binnen een Vlaamse schildertraditie, die opklimt tot de miniaturen in handschriften uit de Middeleeuwen, over Joachim Patinir, een Antwerps schilder uit het begin van de 16° eeuw die het Vlaamse landschap in de schilderkunst invoerde, tot vandaag in de hedendaagse kunst het landschap, of breder de natuur weer bij jonge artiesten opgang kent, en een ecologisch statement vormt. Maar er is ook een echo naar de lyrische abstraherende lijn die een Paul Klee heeft uitgezet. Net als bij Paul Klee is bij Frieda Van Dun het creatieve doen gevolgd door het creatieve denken. Figuratieve associaties of reminiscenties worden niet geweerd, maar opgenomen, zodat zij op hun beurt nieuwe associaties kunnen verwekken. Frieda Van Dun bewijst met haar werk dat er in een samenleving die onder druk staat, creatieve oplossingen zijn. En wij allen delen haar enthousiasme in de kunst.

 

 

 

23:10 Gepost in Andere, gasten | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.