Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

12-02-18

VERLIES ME NIET Jacob Groot

9200000085385528.jpg


VERLIES ME NIET

Jacob Groot

ISBN 9789463360364

80 De Harmonie

2018





'Ik neem geen afscheid En jij?/



Ik heb al afscheid genomen/ Dan hoeft het inderdaad niet meer, al moet je het natuurlijk zelf/ weten



En jij?/



Ik neem geen afscheid/



Zullen we samen gaan?/



Jacob Groot schrijft poëzie, romans en essays werkte als journalist voor het weekblad de Haagse Post en studeerde Nederlands in Amsterdam. Hij publiceerde regelmatig in De Revisor. In 2012 ontving hij de A. Roland Holstprijs voor poëzie.

Jacob Groot debuteerde onder het pseudoniem Jacob der Meistersänger met de bundel Net als vroeger (1970), een van de eerste neo-romantische dichtbundels in de Nederlandse poëzie na WO II. In later werk verbond hij deze elegische en arcadische thema's met een mystiek verlangen en werd zijn zeggingskracht eenvoudiger en krachtiger. Op zoek naar de bronnen van de moderne Nederlandse poëzie wijst hij Gorter, Leopold en Dèr Mouw aan; over Gorter schreef hij een heel persoonlijk essay, namelijk Nieuwe muziek. Een Herman Gorterboek (1980).

'Verlies me niet', het nieuwe 52 strofen lange gedicht van Jacob Groot gaat over ver­laten. Over mensen die elkaar kwijt raken. De dichter bekijkt of we inderdaad echt iemand kunnen kwijtraken en wat precies het kwetsbare gebied van de beëindiging en de verwijdering is. Misschien blijft er toch altijd wel iets en

kan het zogenzaamde verlies zelfs een verrijking betekenen.

In 52 bonte taferelen laat hij zijn poëzie zelf alle mogelijke antwoorden geven. Haar toonsoort is zowel sober als intens. Want ze zoekt geen troost, maar haar samenhang verbindt en haar schoonheid verlicht. De bundel en dus ook het gedicht start met deze mooie intro: 'Zonder dat ik het ben kom ik bij je in een andere tijd/ Een moment wacht op ons lichaam als een plaats/ Rust niet tot we komen waar het ons vindt/ Worden we begeleid?/ Alsof het de laatste geluiden zijn voor het eerst/ Zal er gezegd worden wie we waren?/ Een instrument speelt ons/ Een instrument speelt met ons/ Een instrument speelt met ons mee'

Afscheid wordt soms bezongen als een rite, dan weer als een organisch iets of lichaamsfunctie. Jacob Groot heeft een prachtige taal taal die heel beeldend is en je meeneemt door 'een fonkeling van sterren, de kers vol lichaam'.

André Oyen 

09:23 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.