Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

09-02-18

De zee heeft honger Kira Wuck

thumbnail (1).jpg


De zee heeft honger

Kira Wuck

Uitgever: Podium

Nederlandstalig 9789057598647  2018

alles wat we bezitten nemen we mee/

beneden zwemmen kinderen zonder honger/

het liefst willen we terug gaan naar het moment/

voordat alles begon te wankelen/



toen wachten nog dromen betekende en /

de zee geen honger had/

uit De zee heeft honger



Met Finse meisjes maakte Kira Wuck een flisende entree in de Nederlandse poëzie. Vele duizenden lezers genoten van haar geheel eigen kijk op de wereld. Kira Wuck (1978) is half Fins, half Indonesisch en groeide op in Amsterdam. Ze won in 2012 het Nederlands Kampioenschap poetryslam en maakte indruk op vele festivals. Finse Meisjes is haar debuutbundel en daaruit blijkt dat ze niet alleen een goed podiumdichter is. De bundel heeft Wuck de C.W. van der Hoogtprijs opgeleverd en was genomineerd voor de C. Buddingh' Prijs 2013. Ook Maestro Arnon Grunberg schijnt een fan van haar poëzie te zijn. Ondanks de lichtvoetige toon, heeft de bundel een enorme geladenheid.

Finse Meisjes overtuigde vooral dankzij de combinatie van lichtvoetige speelsheid en een schrijnende ondertoon. Veel van Kira Wucks gedichten gaan pas na een tijdje werken, doordat simpele regeltjes waar je gemakkelijk overheen leest, vlijmscherp blijken. De gedichten raken daardoor ook keihard de lezer en blijven nog lang bekijven.



In haar tweede bundel laat ze de Finse meisjes die met haar eigen roots verbonden zijn met rust.

De zee heeft honger gaat over de anonimiteit van de stad, het verlangen om daaraan te ontsnappen en de verlokking van de zee. Familie, of eerder de afwezigheid daarvan, is een terugkerend thema in Wucks poëzie: vreemde moeders op het schoolplein, de nieuwe vriendin van haar vader en de wens om een normaal gezin te zijn in een wegrestaurant.

Ze vraagt zich ook een beetje cynisch af of geluk verdwijnen is of juist gevonden worden. Het is een vraag die niet alleen steeds in haar poëzie verweven zit, maat ook in haar kortverhalen terugkomt. Kira Wuck heeft een zeer eigen stem waarvan het timbre heel lang blijft doorzinderen. Haar beeldtaal is ook nu weer verbluffend scherp zoals bijvoorbeeld: oesters graven tot we zeehanden krijgen. Bij een dichter die zulke sterke gedichten kan maken zou ik wat graag'als een hartslag' wonen!

André Oyen

13:16 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.