Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

16-10-17

Kopzorgen Michel Follet

 

9200000078509873.jpg


Kopzorgen

Michel Follet

Uitgever: Vrijdag, Uitgeverij

9789460015960 september 2017

Ik beken wel eerlijk:ik wil met mijn regelmaat van radio maken ook een signaal uitsturen naar iedereen die ùmet iets minder door het leven moet.



Michel Follet (Mortsel, 16 december 1959) is een Vlaams radio- en tv-presentator, schrijver en kermisliefhebber bij uitstek.

Follet studeerde klassieke humaniora en begon zijn hogere studies aan het RITCS in Brussel.

Hij begon zijn carrière bij verschillende vrije radiozenders. Verder was hij als radiopresentator en producent werkzaam bij de VRT. Hij begon in 1982 bij Radio 2, Omroep Brabant. In 1989 won Michel Follet de Prijs van de Radiokritiek voor Dag En Dauw. Hij presenteerde de radioshows Oordegelijk en Kop Of Flet, de nachtradio Twee tot Twee en werd later één van de stemmen van FunkyTown.

In 1992 was hij medeoprichter van Radio Donna. Hij presenteerde daarvoor acht jaar Jabbedabbedoe. In het weekend was hij present met de Hitkwis en Buffet Follet. Hij bleef er werken tot 1999 en stapte daarna over naar Radio 2. Hierna besloot hij de VRT te verlaten en werd hij één van de grondleggers van Radio Mango van de VMMa. Follet presenteerde nadien de ochtendshow op 4fm.

Hoewel radio zijn eerste liefde was, begon hij zijn carrière bij de openbare omroep toch met een televisieprogramma. De VRT zocht voor Cinemanie iemand die quizvragen kon opstellen over film en tegelijk het programma kon presenteren.



Hij was meermaals jurylid voor de selectie voor het Eurovisiesongfestival en verzorgde in 1996 het livecommentaar bij het festival zelf. Hij zat geregeld in de jury van het Songfestival en presenteerde de preselecties. In 1999 won hij de Eurovison Songfestival Award.



Follet was vooral bij de Sinjoren sinds 1995 enorm geliefd omdat hij uiterst vakkundig en charmant voor de regionale zender ATV, wekelijks het filmmagazine Cinema presenteerde en de commentaarstem voor sommige shows verzorgt. Eind december 2015 werd Cinema, tot telleurstelling van velen na 21 jaar stopgezet. Michel is nog wel af en toe te zien in het ATV nieuws als er een nieuwe Belgische film uitkomt.

Hij verwierf ook faam met zijn enorme passie voor de kermis, waar hij boeken kon over schrijven en dat ook deed! Hij heeft er al vijf boeken over geschreven en hij denkt nog aan een zesde.
Want de kermis is voor hem een traditie die zeker niet verloren mag gaan.

Georges Delerue, de Franse componist die legendarische filmmuziek schreef daar heeft hij een superboon voor. Hij houdt van Gustav Mahler maar kan ook de hits uit de jaren 60 van de Vlaamse zanger Jimmy Frey smaken.

Duizendpoot Michel zit nog vol met plannen. Zo werkt hij bijvoorbeeld aan een muzikale voorstelling rond de blinde pianist Geert Maeckelbergh. De titel wordt ‘De Herkenwijsjes’, waarbij hij instrumentale hits op een voetstuk plaatst, van het thema uit Kapitein Zeppos tot de klassiekers van Toots Thielemans. Het wordt een programma in een nostalgische sfeer. Geert is veel jonger dan die muziek maar kan de wijsjes bijna onmiddellijk op zijn keyboard spelen. Samen met Michel Follet gaat hij in voorstelling deze wijsjes het opfrissen . Michel zorgt voor de tintelende voetnoten. Doe er nog een gezonde dosis TV- en radio-tunes bij en je hebt een namiddag lang een feest van herkenning.

Michel leest zelf ook boeken in voor blinden, en daar schreef hij het mooie werk uit de Wablieftreeks over namelijk 'Stille Vriendschap.' Het is een absolute aanrader niet alleen omwille van de passie voor de kleinkunst, maar ook omdat de lezer een heel interessante en belangrijke kijk achter de schermen van de opnames van een luisterboek wordt gegund, en ook omdat het verbluffend mooi geschreven is, met een feeling voor intermenselijke relaties, literatuur, en de teksten van de Nederlandstalige kleinkunst. Stille vriendschap is een ode aan de vriendschap. Aan de inzet voor anderen en aan de moed om je heel verdienstelijk te maken voor anderen ook al heb je een lichamelijke beperking. Het is ook een verhaal over een heel boeinde wereld die helaas veel te weinig mensen kennen.

Hij werkt ook aan een voorstelling met Janine Bischops over Romy Schneider. Janine is haar hele leven al begeesterd door deze actrice. Ze heeft hem gevraagd om het scenario voor een solovoorstelling te schrijven.

Ook toert hij nog altijd met La Petite Vadrouille door het land. Het is een lezing over de populairste komiek van Frankrijk die ook bij ons alle bioscooprecords verpulverde.

De Franse cinema was in de jaren 60 en 70 immens populair in Vlaanderen. Vooral komische films verpulverden de boxoffice records jaar na jaar. Mensen schoven en masse aan voor de nieuwste Bourvil, Jacques Tati of Fernandel.

Halfweg de jaren 60 brak het tijdperk van Louis de Funes aan. Een ongewone, hyperkinetische komiek die vaak antipathieke personages vertolkte maar uitgroeide tot de populairste vedette van de Franse cinema. Al was het bon ton bij de filmcritici om zowat elke film van de Funes neer te sabelen, ‘La Grande Vadrouille’ was toch jarenlang de best bekeken Franse film ooit. Elke generatie ontdekt of herontdekt de collectie energieke films van Fufu, het troetelnaampje dat de Funes werd toebedeeld.

Zelf was ik niet zo wild van de Funes, maar Michel Follet, Louis de Funes fan van het eerste uur, heeft mij door zijn lezing enigzins op een ander gedacht kunnen brengen. In La Petite Vadrouille komen unieke filmfragmenten, melodietjes en anekdotes uit zijn bekende en minder bekende films aan bod. Ook komieken die voor en na de Funes kwamen worden niet vergeten. Zo komen het vergeten genie Pierre Etaix, warhoofd Darry Cowl, de anarchistische bende Les Charlots en de super lenige Pierre Richard ook aan bod.

En dan is er zijn nieuwste boek “Kopzorgen, leven met tinnitus en hyperacusis” . Tinnitus kent iedereen intussen, zegt Michel Follet. “Als er nieuws is over jongeren met gehoorschade, valt het woord tinnitus, maar hyperacusis is binnen twintig jaar misschien wel de kwaal van onze tijd.”

Michel heeft er al 24 jaar last van en het zit soms – voor iemand die het niet heeft tenminste - in kleine dingen. Al die jingles in het nieuws bijvoorbeeld kilnken zo enorm dat het ongenietbaar wordt voor hem.

Deze oorproblemen hebben ook wel de doorslag gegeven om zijn radiowerk op een laag pitje te zetten.

Want veel veel dingen doen pijn. Het is niet alleen tinnitus waar je voortdurend fluit- en pieptonen hoort maar ook hyperacusis. Geluiden die opgesloten zitten in een ruimte zijn nefast. Denk aan rammelend bestek in restaurants en slechte akoestiek in zalen. Feestjes of drukke activiteiten probeert hij totaal te ontlopen want na een uur heeft hij een hoofd als een landmijn. Dat beperkt wel zijn sociaal leven maar dat neemt hij er bij. Omwille van die gehoorproblemen is hij ook in de Kempen gaan wonen, waar hij veel meer stilte ervaart.

Acht jaar geleden verscheen Oorlog in het hoofd, een openhartig, nuchter boek waarin Michel Follet omgaat met zijn aftakelend gehoor, zijn eenzijdige doofheid, tinnitus en hyperacusis. Door de rake analyse van het probleem met de nodige zelfrelativering, bleek zijn relaas herkenbaar en zinvol voor veel lezers. Waar hij in het eerste boek zijn eigen vak van radio- en mediamaker volledig achterwege liet, belicht hij in Kopzorgen nu wel aspecten van zijn beroep. Follet trekt daarbij geregeld van leer tegen de muziekindustrie die ons dwingt om muziek overdadig te consumeren. Follet merkt dat hij als slechthorende luider moet roepen als hij gehoord wil worden. Hij botst meer dan vroeger op onverschilligheid. Tinnitus is ondertussen wel een vertrouwd begrip, maar het wordt zelfs al als evident beschouwd. Geruis of gefluit in de oren: tja, dat is dan maar zo. Ik wil feesten en fuiven en dat neem ik er dan maar bij.

In dit boek focust Follet ook meer op het begrip hyperacusis (overgevoelig voor geluid, nvdr) nog een kwaal die een kleine minderheid kopzorgen baart. De vrees is groot dat dit fenomeen de komende jaren helaas meer en meer zal opduiken als we geluid en muziek niet een beetje aan banden leggen. En zoals tinnitus door de jaren heen pas bespreekbaar werd en als een serieus probleem werd beschouwd, zo zal het ‘erkennen’ van hyperacusis ook tijd vragen.

Acht jaar geleden verscheen Oorlog in het hoofd, een openhartig, nuchter boek waarin Michel Follet omgaat met zijn aftakelend gehoor, zijn eenzijdige doofheid, tinnitus en hyperacusis. Door de rake analyse van het probleem met de nodige zelfrelativering, bleek zijn relaas herkenbaar en zinvol voor veel lezers. Waar hij in het eerste boek zijn eigen vak van radio- en mediamaker volledig achterwege liet, belicht hij in Kopzorgen nu wel aspecten van zijn beroep. Follet trekt daarbij geregeld van leer tegen de muziekindustrie die ons dwingt om muziek overdadig te consumeren. Follet merkt dat hij als slechthorende luider moet roepen als hij gehoord wil worden. Hij botst meer dan vroeger op onverschilligheid. Tinnitus is ondertussen wel een vertrouwd begrip, maar het wordt zelfs al als evident beschouwd. Geruis of gefluit in de oren: tja, dat is dan maar zo. Ik wil feesten en fuiven en dat neem ik er dan maar bij.

In dit boek focust Follet ook meer op het begrip hyperacusis (overgevoelig voor geluid) nog een kwaal die een kleine minderheid kopzorgen baart. De vrees is groot dat dit fenomeen de komende jaren helaas meer en meer zal opduiken als we geluid en muziek niet een beetje aan banden leggen. En zoals tinnitus door de jaren heen pas bespreekbaar werd en als een serieus probleem werd beschouwd, zo zal het ‘erkennen’ van hyperacusis ook tijd vragen.

Michel Follet laat ook in ‘Kopzorgen. Leven met tinnitus & hyperacusis’ blijken wat voor een mediagenie hij is. In een mengeling van ernst en humor (ook veel zelfspot) kaart hij een probleem dat voor heel velen nog een ver van mijn bedshow is, maar helaas zal dit ook voor hen niet zo blijven.

André Oyen

00:14 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.