Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

05-10-17

De Nobelprijs voor de literatuur 2017 Kazuo Ishiguro

Nocturnes.jpg




De Nobelprijs voor de literatuur 2017

Kazuo Ishiguro

De Nobelprijs voor de literatuur 2017 gaat naar de Britse auteur met Japanse roots, Kazuo Ishiguro (62), die 'in romans met een grote emotionele kracht, de afgrond heeft blootgelegd onder ons denkbeeldig gevoel van verbondenheid met de wereld.' (volgens het Nobelcomité).



Ishiguro is vooral bekend van The remains of the day (De rest van de dag) van 1989, verfilmd door James Ivory met Anthony Hopkins en Emma Thompson. Met de roman won hij de Booker Prize, maar een Oscar voor de film zat er, ondanks acht nominaties, niet in.



De bekroning is een volslagen verrassing; de naam van Ishiguro kwam zelfs helemaal niet voor in de lijstjes van de bookmakers. Onmiskenbaar is ook de invloed van de succesvolle verfilmingen die van zijn werk gemaakt zijn. Naast De rest van de dag werd onder meer het sciencefictionachtige Laat me nooit alleen van 2005 verfilmd.

Ishiguro is een op-en-top Britse schrijver, hoewel hij in Nagasaki in Japan als zoon van een oceanograaf geboren is. Als peuter al verhuisde hij naar Engeland, waar hij opgroeide en studeerde. Hij werd officieel Brit in 1982. Opvallend is dat Ishiguro niet zo vaak bekroond is. Behalve de Booker Prize in 1989, kaapte hij in 1986 de Whitbread Prize weg voor zijn tweede roman Een kunstenaar van het vlietende leven (1986).

Nocturnes

Kazuo Ishiguro

Atlas, 2009, 207 p.



Citaat: "En plotseling horen we Chet Baker. Hij zingt “I fall in love to easily”, warm, langzaam en tede. En Lindy en ik, we lagen daar samen, dwars op het bed naar Chet te luisteren. Na een tijdje zing ik mee, heel zacht, zing ik mee met Chet Baker op de radio, en Lindey ligt in mijn armen genesteld."



Eén van mijn grote lievelingsboeken is Remains of the day, een onvergetelijk monument van een bestseller van Kazuo Ishiguro (1954). Met zijn nieuwste werk de verhalenbundel Nocturnes: vijf verhalen over muziek en het vallen van de avond neemt hij ons mee in de wereld van de cocktailbarjazz, de wereld van crooners, freelancegitaristen, langswaaiende saxofonisten en melancholieke, wulpse en eenzame dames. Een heel nieuw thema maar melancholie en eenzaamheid zijn ook hier weer de sfeermakers. Toch hebben deze verhalen ook een onweerstaanbare droge humor.



Al deze verhalen gaan op de een of andere manier over niet ingeloste veelbelovendheid, nooit tot schittering gekomen talent. Grote virtuozen die echter op de laagste ladder van het succes staan. Net als in de nocturne, als muziekvorm, lopen melodie en begeleiding ook in menselijke verhoudingen niet altijd synchroon. Een indrukwekkende bundel vol zwoele verhalen ideaal voor een genoeglijke leesavond met wat kreunende muziek op de achtergrond.

André Oyen

16:53 Gepost in Andere, BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.