Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

22-09-17

Ôtez-Moi d'un Doute (2017)

377670.jpg-r_1920_1080-f_jpg-q_x-xxyxx (1).jpg


Ôtez-Moi d'un Doute (2017)



Frankrijk / België

Komedie / Drama

100 minuten

geregisseerd door Carine Tardieu

met François Damiens, Cécile De France en Alice de Lencquesaing



Erwan, ( François Damiens) is een Bretoense mijnopruimer, van mijnen die sinds de Tweede Wereldoorlog in de Gallische grond zijn begraven. Terwijl zo'n baan een groot risico met zich meebrengt, heeft Erwan's persoonlijke leven ook veel weg van een mijnenveld: hij is een relatieloze weduwnaar en zijn dochter Juliette (Alice de Lencquesaing) is zwanger, maar weet niet wie de vader is. Ewan is echter totaal van slag wanneer hij verneemt dat de man die hem heeft opgevoed niet zijn echte vader is. Ondanks alle liefde die hij voor hem voelt, gaat hij discreet op onderzoek. Hij vindt zijn biologische vader, Joseph, een zeer innemende oude man voor wie hij onmiddellijk affectie koestert. En dan kruist hij het pad van de ongrijpbare Anna, wiens hart hij besluit te veroveren. Maar op een dag dat hij Joseph bezoekt beseft hij dat zij niemand minder is dan zijn halfzuster. Dat slaat bij hem in als een bom (die echter moeilijk te ontmijnen is) en is veel moeilijker te verteren en te verbergen voor de man die hem geadopteerd heeft

Je kan niet kiezen wie je ouders zijn - of kan je dat toch wel?

In Otez-moi d'un doute , wordt die vraag de drijvende kracht achter twee onderling verbonden verhalen waarbij vaderschap en mogelijke incest betrokken zijn, omdat een weduwnaar- vader ontdekt dat zijn eigen vader misschien niet zijn biologisch vader is, terwijl hij ook verneemt dat hij eenontluikende liefde voelt voor een vrouw die eigenlijk zijn zus kan zijn.

Het lijkt allemaal op het recept voor een erg slechte soapserie of iets uit de duistere gedachtenwereld van Lars von Trier, maar schrijver-regisseur Carine Tardieu verwerkt dit materiaal in een charmant verhaal van meerdere quid Pro quos dat zo lichtvoetig is als het onderwerp dodelijk serieus is . Carine Tardieu's La tête de maman en Du vent dans mes mollets, haar eerste twee films gingen over moederschap, deze keer wou ze het over vaderschap hebben.

Het is een doordachte film die ook heel mooi in beeld gebracht wordt door door Pierre Cottereau en ook nog opgefleurd met een levendige score van Eric Slabiak (die ook de muziek voor Tardieu's goed ontvangen 2012 familie drama The Dandelions componeerde). En natuurlijk is er het duo ,

François Damiens en Cécile De France dat werkelijk fenomenale acteerprestaties neerzet. Vooral Damiens is heel sterk in de karakterisering van een goede loebas die wanhopig emotionele intelligente en gezond boerenverstand tracht te combineren.

Tardieu leert ons op een gezonde manier lachen met wat normaal gesproken een reeks tragische gebeurtenissen zou zijn.

André Oyen

00:03 Gepost in DVD, Films | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.