Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

11-10-17

Wat leefden wij eenvoudig toen Jan Sonneveld

9789090304212.jpg




Wat leefden wij eenvoudig toen.....

jeugdherinneringen van Jan Sonneveld aan zijn broer Wim

Jan Sonneveld

La Bergère de Notre Dame

Nederlandstalig 133 pagina's 9789090304212

2017

 

In de weinige vrije tijd die vader heeft, bouwt hij bijvoorbeeld een kano met ons, waarmee wij het Merwedekanaal kunnen afpeddelen.

Ook neemt hij ons dikwijls mee voor fietstochten naar de familie in Pijnacker bij Rotterdam.

Die tochten zijn heel gezellig want vader kan heel geestig uit de hoek komen.

Wim heeft het niet van een vreemde.

De appel valt niet ver van de boom.

 

 

Jan Sonneveld (22 juni 1919) is de jongste broer van Wim Sonneveld. Hij schrijft al jaren autobiografische verhalen over zijn familie en over zijn broer Wim.

In dit verhalenboek beschrijft hij de tijd dat hij met zijn broers Wim en Jo opgroeit in Utrecht rond 1930. De jongens ondernemen allerlei avonturen waarvan Wim de bedenker is. Regelmatig lopen zij tegen de grenzen aan van wat binnen het gezin Sonneveld geoorloofd is.

De oudere zusters Cathrien en Nel kunnen wel begrip opbrengen voor het jolige drietal. Vader Sonneveld die zijn jongens dikwijls aanmoedigt bekijkt hun streken met een knipoog en een glimlach. Prachtig is bijvoorbeeld hoe hij beschrijft dat vader Sonneveld, die het optreden van zijn zoon voor de radio voor geen goud wilde missen,in de vloer van de huiskamer en in het plafond van de winkel een gat boorde waardoor hij een elektrische draad liet zakken voor een luidsprekeraansluiting in de winkel. Toen het tegen achten liep stond de winkel vol met buurtgenoten die allemaal kwamen luisteren naar de zoon van kruidenier Sonneveld. Vader, die op de toonbank was gaan zitten, vroeg iedereen stil te zijn. Iedereen luisterde met open mond naar de mooie warme en gevoelige stem van hun buurjongen. Toen Wim klaar was met zingen, klonk er vanuit de winkel een klaterend applaus, dat door de trotse vader met een diepe buiging in ontvangst werd genomen.

Ook mooi is hoe hij uitlegt hoe de titel van dit boekwerk is ontstaan, het is namelijk een versregel uit Het dorp, waarvan de tekst door vriend Friso werd geschreven.

Jan beschrijft verder allemaal avonturen die het moederloze gezin beleefde met de jonge Wim, toen al een grappenmaker, gezelligheidsdier en een jongen met handelsgeest èn smaak. Dat laatste blijkt wel uit het verhaal dat hij jurken ging kopen voor zijn te druk bezige zusjes, een toen nog ongebruikelijkere actie voor een jongen dan nu.

 

Wat leefden wij eenvoudig toen” is een heel mooie verhalenbundel, de verhalen op zich zijn niet wereldschokkend of literaire hoogstandjes, het is gewoon even in alle eenvoud, nostalgisch terugblikken, op een tijd die definitief voorbij is.

André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.