Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

04-06-17

Hilary Mantel Acht maanden in de Gazastraat

index (8).png


Hilary Mantel

Acht maanden in de Gazastraat

Uitgever: Atlas Contact, Uitgeverij

Nederlandstalig 368 pagina's 9789025449865 maart 2017

 

De straten bevinden zich alles bij elkaar nooit langer dan een paar weken op dezelfde plek.”

In Acht maanden in de Gazastraat gebruikt Hilary Mantel haar eigen ervaringen uit de tijd dat ze met haar man in Saoedi-Arabië woonde. Ze schreef deze roman in 1988, bijna dertig jaar geleden, maar het is helaas nog steeds verassend actueel. De prijzenkast van Hilary Mantel (1952) puilt aan alle kanten uit. Twee keer won ze de Man Booker Prize, maar onder andere ook de Walter Scott Prize, de Costa Book of the Year en de Orange Prize.

Centraal in het het boekstaat het echtpaar Andrew en Frances Shore, Frances volgt haar man naar Djedda, waar ze al in het vliegtuig met de nodige vooroordelen te maken krijgt.

Zoals nog even gauw je vol gooien met drank want eenmaal in Saudi Arabië mag dat niet meer, ook wordt haar in het vliegtuig al fijntjes verteld dat een vrouw daar eigenlijk niets mag.

Eenmaal aangekomen in het appartement die ze samen met Andrew gaat bewonen maakt ze kennis met 2 buurvrouwen, maar ondanks dat en de kennismaking met de vrouwen van Andrew zijn collegas blijft haar wereldje heel klein.

Wat ook komt omdat Frances op een bepaalde manier in het leven staat, en ze dingen ziet, die andere nog niet op die manier zien, ook omdat ze belangstellend is en vragen stelt aan haar 2 buurvrouwen hoe het leven nu voor hun is en hoe het zit, al krijgt ze daar vaak niet echt antwoord op waardoor haar twijfels groter worden.

Het boek acht maanden in Gazastraat speelt zich af in Saudi Arabië, waar de schrijfster Hilary Mantel samen met haar man heeft gewoond.

 

Het boek gaat over het echtpaar Andrew en Frances Shore, Frances volgt haar man naar Djedda, waar ze al in het vliegtuig met de nodige vooroordelen te maken krijgt.

Zoals nog even gauw je vol gooien met drank want eenmaal in Saudi Arabië mag dat niet meer, ook wordt haar in het vliegtuig al fijntjes verteld dat een vrouw daar eigenlijk niets mag.

Eenmaal aangekomen in het appartement die ze samen met Andrew gaat bewonen maakt ze kennis met 2 buurvrouwen, maar ondanks dat en de kennismaking met de vrouwen van Andrew zijn collegas blijft haar wereldje heel klein.

Wat ook komt omdat Frances op een bepaalde manier in het leven staat, en ze dingen ziet, die andere nog niet op die manier zien, ook omdat ze belangstellend is en vragen stelt aan haar 2 buurvrouwen hoe het leven nu voor hun is en hoe het zit, al krijgt ze daar vaak niet echt antwoord op waardoor haar twijfels groter worden.

Ook krijg je door het boek een beeld over hoe het in die tijd geweest moet zijn als vrouw in Djedda, maar zeker ook het leven als expatvrouw in een land waar vrouwen niet echt voorop mogen gaan in de maatschappij.

 

In Djedda zitten vrouwen binnen. Achter gordijnen van ‘gebreide havermoutpap’. Soms heeft hun verblijf een raam, maar vaak ook alleen maar muren. Vrouwen mijden hun medebewoners van de flat, gaan niet in hun eentje de straat op, en ook niet met een man met wie ze niet getrouwd zijn. Dus ook niet een taxichauffeur, een buschauffeur, wie dan ook die je ergens heen zou kunnen brengen.

Ook al is het boek vrij claustrofisch door al de paranoïde toestanden toch leest het wel vlot omdat de auteur heel beeldend en vol humor schrijft . Er zitten ook afwisselende dagboekfeagmenten in waardoor je nog meer een beeld krijgt hoe het leven van Frances daar is als expatvrouw moet geweest zijn.

Het boek geeft dan ook een intiem portret van een vrouw en een stroeflopend huwelijk in een vreemde wereld.

Acht maanden in de Gazastraat’ is dus geïnspireerd door Mantels eigen leven. In werkelijkheid woonde ze zo’n vier jaar in Djedda. Ze was toen al schrijfster en dus had ze zelf gelukkig een bezigheid.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.