Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

31-05-17

Rudie Kagie: Hopman. Een memoir.

9200000051539469.jpg


 

Rudie Kagie: Hopman. Een memoir.

 

Prometheus, 296 blz. € 22,50 9789044630183

Onderhand doorzie ik hun drijfveren, hun onmacht, hun schaamte en hun angsten. Ik zou willen dat ik dat inzicht had gehad toen ik nog onder hun hoede viel.

 

Rudie Kagie (1950), 45 jaar lang journalist, het grootste deel van die tijd bij Vrij Nederland, schreef in 2011 Schuifkaas over de teloorgang van het huwelijk van zijn ouders, waardoor hij als tienjarig jongetje terechtkwam in een tehuis. In Hopman een keihard maar ook aangrijpend boek, maakt hij een journalistieke zoektocht naar waarom de mensen in zijn leven deden wat ze deden – en hem maakten tot wie hij is. Hij nam er drie dozen met rapporten, verslagen en brieven uit zijn kinderbeschermingsverleden voor door. Ook vroeg hij inzage in de beschikking waarin aan zijn moeder de voogdij werd ontnomen (omdat ze zich prostitueerde, bleek daaruit). En hij bezocht de hopman, diens vrouw en kinderen, na hen dertig jaar niet meer te hebben gesproken.

Nadat zijn moeder is weggelopen, blijft Kagie achter bij zijn door obsessies geplaagde vader met acht kinderen. In het tehuis waar vier van hen worden geplaatst heerst tucht, Rudie overleeft er door zich vast te klampen aan zijn droom: journalist worden. In een zomervakantie, hij is twaalf en logeert net als alle kinderen uit het tehuis twee weken bij een boerengezin in het noorden, vindt hij zijn redder

in persoon van de hoofdredacteur van een plaatselijke krantje , tevens hopman (in het boek een pseudoniem), journalist, 37 jaar, actief in het jeugdwerk, geïnteresseerd in sterrenkunde, literatuur en geschiedenis. Tussen de hopman en hem ontstaat een hechte band . Als enige lijkt hij de jongen en zijn ambitie serieus tr nemen, zorgt dat hij op de mulo komt, laat hem logeren bij hem thuis en wil trouwen, om hem te kunnen adopteren. Tegen die tijd eigent de toekomstige pleegvader zich intimiteiten toe zoals een tongzoen en zich bij hem op schoot trekken, waar Ruudie wel zijn bedenkingen bij heeft maar die hij aarzelend toelaat. Na vijf jaar kindertehuis 'Nieuw Voordorp' mocht hij bij de protestantse, in de padvinderij actieve journalist Hilbert Kraaijvanger en diens kersverse vrouw Corrie Wildevuur gaan wonen; zij maakte hem echter het leven zuur en zijn ooit zo hechte relatie met zijn pleegvader verslechterde. Na een korte periode bij andere pleegouders vertrok hij naar Amsterdam, trouwde en werd uiteindelijk journalist. In 2007 had hij nog een keer contact met stiefzus Sandra en Hilbert en Corrie. Het meest teleurgesteld was hij door het verraad van de man die hij ooit Hibbie noemde. De hopman die zijn arm om hem heen sloeg en hem zijn zoon noemde. Wanneer hij zelf een kind krijgt, ontvlucht hij het huis: doodsbang om ook een mislukte vader te worden. Hij keert vijf jaar later terug, de band met zijn zoon is echter goed.

De hopman is een openhartig en goed geschreven relaas dat een goed beeld geeft van de invloed die internaatsleven, jeugdzorg en pleegouders op een kind (kunnen) hebben., als afsluiting van een journalistieke, maar vooral persoonlijke zoektocht. En de hopman? Het woord pedofiel komt in het boek niet voor.

André Oyen

 

00:05 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.