Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

27-05-17

Kortgeknipt Kristien Dieltiens

9200000075700262.jpg


 

 

https://www.canvas.be/video/literaire-meesters/reeks-een/kristien-dieltiens-een-film-van-gust-vandenberghe

Kortgeknipt

Kristien Dieltiens

 

Uitgever: Vrijdag, Uitgeverij

Nederlandstalig 9789460015557 april 2017

Auteur: Kristien Dieltiens

Uitgever: Vrijdag, Uitgeverij

Nederlandstalig 9789460015557 april 2017

 

Je nieuwe leven was begonnen. Het juk van dood en vernieling, van roze bloem en kleverigheid, van duivel en engel, van angst en uitzichteloosheid , had je van je kunnen afschudden - dacht je.

 

Kristien Dieltiens (Antwerpen, 27 september 1954) is een jeugdauteur. Ze werkte sinds 1974 met kinderen die de inspiratiebron zijn voor haar boeken. Ze gaf les in de Steinerschool van Brugge. Nu werkt ze voltijds als auteur en illustrator en geeft lezingen voor alle leeftijden. Veel van haar boeken zijn vertaald.

 

Haar eerste jeugdroman, getiteld 'Olrac', verscheen ook in Duitse vertaling en kreeg in 2002 de prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury. Over Dieltiens verscheen in 2011 'VWS-cahier' 264 van Jet Marchau.

Haar nieuwe boek Kortgeknipt, trouwens haar debuutroman voor volwassenen vertelt ons over de levenslange gevolgen van oorlogsleed voor twee Spaanse kinderen die het bombardement van Guernica overleefden en in Vlaanderen terecht kwamen.

 

Van 19 juli 1936 tot 1 april 1939 woedde in Spanje de meest gruwelijke burgeroorlog die het land ooit gekend heeft. Een oorlog die uitbrak nadat militairen van het Spaanse leger een opstand hadden ontketend tegen de wettige regering van de Tweede Spaanse Republiek. De opstandelingen (nationalisten genaamd) vreesden dat het land zou wegzakken in chaos, veroorzaakt door links-revolutionairen, anarchisten en het gebrek aan daadkracht van de regering. Precies tachtig jaar geleden – op 26 april 1937 – werd het stadje Guernica gebombardeerd.

Kristien Dieltiens leerde in 2010 toevallig het verhaal van ‘los niños’ kennen. In 1937 stuurden vele Spaanse en vooral Baskische gezinnen hun kinderen weg voor het geweld van de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939). Meer dan 35.000 kinderen vertrokken naar het buitenland, 5.000 naar België. Zij staan vandaag bekend als de ‘niños de la guerra’, de kinderen van de oorlog. In Gent werden een 200 oorlogskinderen ontvangen. Ze werden naar het socialistisch feestlokaal Vooruit gebracht, waar ze over pleeggezinnen werden verdeeld.

Angel (9) ontvlucht met zijn famillie San Sebastian in de hoop een veilig onderkomen te vinden in Guernica, de 'heilige' stad. Daar woont ook Carmela, een pubermeisje van bijna 14 dat staat te popelen om aan het 'volwassen leven' te beginnen. Maar Guernica wordt op 26 april, op vraag van generaal Franco, meermaals gebombardeed door de Duitsers. De overlevenden besluiten hun kinderen veilig onder te brengen. 35.000 kinderen worden per boot geëvacueerd naar een ander land. 5000 kinderen komen aan in België. Angel en Carmela groeien er op bij een pleeggezin en andere instanties. De wreedheid van de oorlog, het verlies van dierbaren, het aanschouwen en ondergaan van gruwel heeft hen zwaar getekend. Ze proberen zich staande te houden in het vreemde land.

Al zijn Angel en Carmela romanfiguren toch maakt de auteur haar lezers duidelijk wat een kind moet meemaken ten gevolge van oorlogen tussen naties. De lezers kunnen de verschrikkelijke gebeurtenissen meebeleven door de ogen van kinderen. De wreedheid van de oorlog, het verlies van dierbaren, het aanschouwen en ondergaan van gruwel heeft hen zwaar getekend. Ze proberen met een onwrikbaar overlevingsinstinct, bij elk heel verschillend, zich staande te houden in het vreemde land. Angel treft het enorm goed, zijn tweelingbroer Jaime niet. Hun oudste broer is in Frankrijk van boord gevlucht om terug te gaan naar Spanje om er te vechten. Ook Carmela zit het niet mee. Voor haar houdt de ellende niet op in het veilige Vlaanderen. Hoe goed bedoeld de opvang ook is, voor de psychologische nood is er geen aandacht. Terug naar hun land gaan, zit er de eerste tien jaar ook niet meer in. Eerst komt daar nog de Tweede Wereldoorlog tussen. Uiteindelijk zullen beide kinderen, als zovelen, in België een nieuw leven opbouwen.

Zoals in al haar werk hanteert Kristien Dieltiens ook hier weer een schitterende stijl en een prachtig taalgebruik dat resulteert in een beklemmend en doorleefd boek. Zo wordt dit 75ste boek een hoogtepunt uit 20 jaar auteurschap van Kristien Dieltiens.

André Oyen

 

 

 

00:03 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.