Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

30-04-17

DENIAL

17353.20170302043123_grey.jpg


DENIAL

Regisseur: Mick Jackson

Regie: Mick Jackson | 110 minuten | biografie, drama | Acteurs: Rachel Weisz, Tom Wilkinson, Timothy Spall, Andrew Scott, Jack Lowden, Caren Pistorius, Alex Jennings, Harriet Walter, Mark Gatiss, John Sessions, Nikki Amuka-Bird, Pip Carter, Jackie Clune, Will Attenborough, Max Befort, Daniel Cerqueira, Laurel Lefkow, Elliot Levey, Helen Bradbury



De Britse autodidact David Irving (Spall) daagt medio jaren negentig de Amerikaanse historica Deborah Lipstadt (Weisz) voor de rechter wegens smaad omdat ze hem in haar boek Denying the Holocaust (1993) bestempelt als een holocaust-ontkenner.

Dat was hij ook, maar hij vond dat legitiem. Door zijn geloofwaardigheid in twijfel te trekken zou Lipstadt hem in zijn vrije meningsuiting beknotten. Een waargebeurde zaak, die interessante, actuele vragen opwerpt over het verschil tussen feiten en meningen, populistische retoriek en eigen gelijk.

En dan volgt de spraakmakende rechtszaak uit 1996.

Irving trok naar de rechter in Londen en daar moesten Lipstadt en haar advocaten op bijna absurde wijze, in de rechtbank bewijzen dat de Holocaust wel degelijk had plaatsgevonden want in het Britse rechtssysteem ligt de bewijslast bij de gedaagde. Dit is de reden dat de schrijfster en historica Deborah Lipstadt en haar uitgever Penguin Books in 1996 moesten aantonen dat de Holocaust echt heeft plaatsgevonden.

Wat volgt, is een slepende rechtszaak die jaren duurt en waarin het advocatenteam van Lipstadt alles op alles moet zetten om met feiten aan te tonen dat de bizarre beweringen van Irving (er waren geen gaskamers in Auschwitz, Hitler wist niet van de Jodenvervolging) bewuste leugens waren.

Mick Jackson heeft met Denial van een grote juridische zaak een zeer waarheidsgetrouw rechtbankdrama gemaakt.

De acteerprestaties van Rachel Weisz (Deborah Lipstadt) en Timothy Spall (David Irving) zijn indrukwekkend. Zij geven een goede impressie van de persoonlijkheid van deze mensen. Lipstadt en Irving worden levensecht gepresenteerd in dienst van het dramatische verhaal, maar juist hun persoonlijkheden brengen het drama in het verhaal. Irving, een man die heel goed weet hoe hij de pers naar zijn hand moet zetten. Lipstadt komt in de rechtszaal niet aan het woord vanwege de strategie van haar advocaten, maar daarbuiten maakt ze haar mening haarscherp duidelijk. We zien en voelen de hartstocht en passie van Lipstadt. We begrijpen haar machteloze gevoel met betrekking tot de rechtszaak en het ongeloof en de woede jegens de uitingen van Irving. Tijdens een bezoek aan Auschwitz zien we ook haar grote verdriet.

Het is knap hoe Denial complexe, juridische afwegingen toegankelijk weet te maken. Dat feit op zich maakt de film al de moeite waard.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.