Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

16-04-17

Erbarme dich Marleen de Crée Berlinde De Bruyckere

ErbarmeDich2-206x300.pngbig_9789492339263.gif


 

Erbarme dich

fotografie: Mirjam Devriendt

Erbarme dich. (poëziebundel)

Gedichten van Marleen de Crée bij 10 beelden van Berlinde De Bruyckere in 4-kleuren.

Leuven: Uitgeverij P

2017

ISBN 9789492339263

24,50

83 blz.

https://www.youtube.com/watch?v=zlc_ZVg06Rk

https://www.youtube.com/watch?v=TA3m2Rwqy1s

https://www.youtube.com/watch?v=ZotDGJONHJM

https://www.youtube.com/watch?v=Ve8m5Z8iKZg

Erbarme dich/

zijn kleren waren weg. vreemde/

kleren waarin zijn lichaam paste/

maar hij niet. hij hoorde hier/

niet thuis. hij was niet meer./



iemand had hem bedacht. ergens/

tussen de wolken had hij hem gezien./

met gesloten ogen en open hand/

was hij eraan begonnen nacht/



over een mens te storten. toen had hij/

zich vergist. in al zijn ijver sloop zijn/

twijfel, zijn misschien. hoever, hoezeer/



een deinend leven hem had omgespit,/

hoe hij naakt en opgerold zich nergens/

meer kon vinden dan in een vredig wit./



Marleen de Crée (Bree, 1941) werd talrijke malen onderscheiden, o.a. met de Provinciale Prijs van Antwerpen voor Poëzie, de Maurice Gilliams- en de August Beernaertprijs van de KANTL en de prijs van de Vlaamse Poëziedagen. Zij publiceerde een 25-tal dichtbundels en gedichten werden opgenomen in tijdschriften en verzamelbundels in Vlaanderen en Nederland.

Zopas verscheen Erbarme dich, een nieuwe , drietalige dichtbundel van Marleen de Crée (1941). Het werk is echter meer dan een dichtbundel, het is een Gesamtkunstwerk. In een intrigerende inleiding gaat Johan van Cauwenberghe op zoek naar de oorsprong van de titel, en hij staat stil bij de relatie tussen lijden, medeleven en kunst. Zijn korte verkenning gaat niet alleen over de gedichten van Marleen de Crée, maar ook over muziek en visuele kunst.

Marleen de Crée zelf gaat een gesprek aan met een aantal sculpturen van Berlinde de Bruyckere (1964), in beeld gebracht door fotografe Mirjam Devriendt (1961), en de gedichten werden in het Engels en het Frans vertaald door Willem Groenewegen en Frans de Haes.

Erbarmen is één van de vele mogelijke benaderingen van hoe het was te sneuvelen in de IJzervlakte, tijdens WO I en dat erbarmen wordt in deze bundel in woord én beeld heel sterk naar voor gebracht.

Wonden, daar begint het mee. Geen druppel bloed en toch gutst de pijn uit de openingen. Dat leven lijden is en soms geen ontkenning verdraagt, enkel medeleven. Die pijn en die wonden die uit de onthutsend rauwe sculpturen van Berlinde De Bruyckere springen daar heeft Marleen de Crée de benaderende woorden voor .

En daarom citeert ze ook Goethes beroemde hymne Härzreise im Winter op het orgelpunt.

Vallende paarden de aarde zwart kleuren. Het vel scheurt, de regels vallen, je verhaal uiteenrijt. Geen gevoel is zo universeel vereenzamend en net daarom verbindend. Woord en beeld leggen omzichtig de kwetsuur bloot die flakkert op het brandpunt van het leven. Ze werken in als balsem op een vergiftigd lijf. Enkel kunst kan zo zacht maar ook zo genadeloos priemen. Ik denk dat er geen woorkunstenaar zo dicht bij de beeldende kunst van Berlinde De Bruyckere komen als Marleen de Crée. Het lijkt alsof de twee kunstenaars samen op hetzelfde ogenblik mekaar woord en beeld gedicteerd hebben.

Erbarme dich een prachtig dubbelspel tussen dichteres en kunstenares.

André Oyen

 

00:04 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.