Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

23-04-17

ik herinner me Titus Broederland / Auke Hulst

index.png


 

ik herinner me Titus Broederland / Auke Hulst / Uitgeverij Ambo|Anthos / 272 pag./ 2016 / ISBN 9789026333477

Nu ik terugdenk aan die tijd, dringen zich vooral details op, alsof herinnering een wind is die stof en pollen vergaart, maar grotere objecten niet van hun plaats krijgt.

Met ‘En ik herinner me Titus Broederland’ heeft Auke Hulst – bekend van de autobiografische roman ‘Kinderen van het Ruige Land’ – een intrigerende roman geschreven. De tweelingbroers Broederland wonen in een afgelegen bos, waar ze zich bezighouden met verboden boeken en hun gitaar. De twee broers worden door de dorpelingen, waar nauwelijks contact mee is, als duivelskinderen bestempeld. Zij voeden zichzelf op, naar school gaan zij niet.

Tot een catastrofe hen van huis verjaagt. Ze trekken een vijandige wereld in waar alles draait om religie en de winning van grondstoffen.

Als hun vader sterft en hun leefwereld wordt vernietigd, vluchten ze naar zee, een bestemming van mythische proportie. Titus is de hardste van de twee, moedig maar ook wreed en ongenaakbaar. De vertellende broer, ik-figuur en hoofdpersoon, is zachter van karakter, poëtischer en daardoor taaier, de overlever. De barre tocht die de broers maken wordt opgetild naar een existentieel, bijna mystiek overlevingsverhaal. De profetische boodschap ervan behelst niet alleen kritiek op de uitbuiting van de aarde en op religieuze zwendel en onverdraagzaamheid, maar krijgt een kosmische dimensie in puur poëtische zinnen.En ik herinner me Titus Broederland is beklemmend, het stoot af en trekt aan. Het is herkenbaar en vervreemdend. Het is uniek en onvergelijkbaar. Naarmate je als lezer meer betrokken raakt bij de personages nestelt het boek zich in de lezer.

Mooi beschrijft Hulst hoe de buitenwereld langzaam vorm krijgt, zowel voor de lezer als voor de twee broers. Er zitten elementen in van onze wereld: volksmuziek, een ouderwetse platenspeler, een wapen, maar de periode waarin het zich afspeelt kun je er niet uit afleiden. Het is een andere wereld.

De broers doen er alles aan om niet als tweelingbroers herkent te worden. Zij voelen zich als opgejaagde dieren. Hulst beschrijft de omzwervingen alsof zij een oorlogsgebied doortrekken. Zij ontmoeten een prediker die de mensen opjut. Er vindt een pogrom plaats.

De trip van de broers krijgt een verrassend einde. Naarmate zij de wereld achter zich laten, komt de nadruk in het verhaal meer op hun onderlinge relatie te liggen. “We lopen in elkaar over als communicerende vaten” De relatie verslechtert, maar zij kunnen niet zonder elkaar: “er zijn teveel gesprekken nooit gevoerd.”

Auke Hulst toont zich een meester in het oprekken van literaire grenzen en dringt hij diep door in de belevingswereld van jonge mensen die buiten de samenleving staan.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.