Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

01-04-17

De zonde van de vrouw Connie Palmen

9200000074952837.jpg




De zonde van de vrouw

Connie Palmen

Amsterdam : CPNB, 2017

ISBN 978-90-596-5412-9

64 p



De vrouwen kiezen vrijwillig voor de verbanning uit een voorgeschreven, huiselijk bestaan en uit een vertrouwd land, en ze straffen zichzelf door de trage vernietiging van hun leven met alcohol of drugs, of door zelfmoord te plegen.

Het thema van de Boekenweek is ‘Verboden Vruchten’. Naast het boekenweekgeschenk, geschreven door Herman Koch, verschijnt ook het boekenweekessay van Connie Palmen: De zonde van de vrouw

Connie Palmen (1955) won het Gouden Ezelsoor voor het bestverkochte literaire debuut met 'De wetten' (1991). Het door haar geschreven boekenweekessay 'De zonde van de vrouw' roept allerlei bijbelse thema's op.

In Connie Palmens Boekenweekessay zijn de verboden vruchten alcohol en mateloosheid. De levens van de vier vrouwen in dit essay zijn vooral heel tragisch.

De vier vrouwen zijn Marilyn Monroe, Marguerite Duras, Jane Bowles en Patricia Highsmith: drie schrijvers en een actrice. Alle vier acteerden zij. Hun levens waren deels onecht. Zij werden niet geboren met de naam waaronder zij later bekend werden. Bij alle vier ontbrak de vader in de opvoeding en was de relatie met de moeder verstoord.

In het essay trekt auteur Palmen parallellen tussen de vier vrouwen: schrijven, seks, drank en wat zij in verband met Patricia Highsmith treffend de verdwijnkunst noemt.

In de beschrijvingen van de vier levens probeert Connie Palmen een verklaring te vinden voor hun zelfdestructieve gedrag’, ze vraagt zich af of wat de vier vrouwen gemeen hebben – ‘het vroege verlies of het ontbreken van de vader, de complexe verhouding met de moeder, de keuze voor een andere naam om daarmee het publieke domein te betreden’ – bepalend is geweest voor dé keuze die zij in hun leven maakte.

Connie Palmen is een succesvol auteur en zij kan en durft zich ook wat te permiteren, maar toch blijven haar observaties in dit essay hangen in nogal oppervlakkige beschouwingen. Wat meer paginaruimte en minder gebonden zijn aan een boekenweekthema had wellicht een diepzinniger werk opgeleverd. Misschien een aansporing om meer van en over de vier geprofileerde vrouwen te gaan lezen, maar meer zit er volgens mij toch niet in.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.