Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

23-03-17

ne swarte jan decorte

index (30).png


ne swarte

jan decorte

Bebuquin V.Z.W.

Nederlandstalig 148 pagina's

9789075175615 november 2016



ikkep/

genoech/

gesien/

en goort/

mijne/

kop/

stadop/

springe/

dus/

Jan Decorte (1950) zette eind jaren 1970 zijn eerste stappen als theaterregisseur met ensceneringen van onder andere Ibsen, Goethe en Tsjechov. In 1982 werd Decorte artistiek leider van het gezelschap Het Trojaanse Paard, dat in 1987 werd omgedoopt tot Jan Decorte + Cie en nog later tot Bloet, de huidige naam die afkomstig is van het theaterstuk Bloetwollefduivel (1994). Vanaf midden jaren 1980 ensceneert Decorte voornamelijk eigen teksten. Sigrid Vinks, zijn vriendin, speelt een belangrijke rol in zijn werk, zowel op als naast de scène. De afgelopen tien jaar oogstte Jan Decorte bijzonder veel succes met stukken als dieu & les esprits vivants (2005), dat warm onthaald werd op het Festival d’Avignon, Wintervögelchen (2008) en Bakchai (2010). In 2006 regisseerde Jan Decorte zijn eerste opera: Dido & Aeneas van Henry Purcell.

Shakespeare schreef met Othello hét drama over passie en jaloezie, en Jan Decorte ontbeent het stuk en maakt er een radicale poëtische herschrijving van. In het werk van Decorte staan liefde en dood centraal. Onder de ogenschijnlijk simpele vertelling schuilt een diepe waarheid die ons beroert, die aan het mysterie van het leven zelf raakt.

Een radicale herschrijving van 'Othello' van William Shakespeare. Jan Decorte en Comp. Marius: deze kleine Shakespeareliga maakte eerder reeds 'Wintervögelchen' (2008), 'Niks of niks' (2012) en 'Shylock' (2013).

Het lijkt alsof Decorte doet wat Shakespeare deed toen hij Othello schreef: een schoon liefdesverhaal als façade nemen om een dieper maatschappelijk en persoonlijk probleem aan te kaarten en te onderzoeken: 'Wat doen machtsgeilheid en achterklap met een intrinsiek jaloers wezen als de mens?'. Dat onderzoek voerde Decorte door in zijn bewerking van Othello.

Ne Swarte blijft heel dicht bij Shakespeare's Othello. Dicht bij het verhaal dus van de zwarte generaal Othello die bedrogen wordt door Jago, de intrigant die Othello met zijn gemanipuleer zo argwanend en jaloers maakt dat hij uiteindelijk eerst zijn geliefde Desdemona wurgt en daarna de hand aan zichzelf slaat.

Ne Swarte riekt naar een wereld verbeterende boodschap maar het is een fijn geurtje dat het leesplezier allerminst in de weg staat. Jan Decorte gebruikt Shakespeares zwarte Othello om even guitig en gevat te vertellen over 'swarte' in zijn leven. Zijn haast joviale vertelstijl is ontwapenend, contrasteert prachtig met het gestileerdere spel van zijn trawanten én smaakt naar meer.

Zijn bewerking is dan wel gestileerd, maar al bij al behoorlijk braaf. Zelfs de list met de zakdoek, waarmee Jago Othello's ontrouw wil bewijzen, blijft ondanks de oubollige voorspelbaarheid ervan overeind. Alleen wordt er iets minder romantisch gedaan over het lapje stof .

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.