Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

10-03-17

Aan doodgaan dachten we niet Gerda Blees

9200000071290420.jpg


 

Aan doodgaan dachten we niet Gerda Blees

Uitgeverij Podium B.V. Uitgeverij

ISBN 9789057598319

Taal Nederlands

Uitvoering Paperback

Verschijningsdatum 2017

 160 p

Laten we onze aandacht richten op wat mooi is, zoals de muziekleraar dat deed toen hij Solenelle hoorde zingen, tijdens zijn muziekles en hij besloot te vragen dinsdagnamiddag na te blijven om samen met hem aan haar stem te werken.

Gerda Blees (1985) schrijft proza en poëzie en volgt een opleiding tot beeldend kunstenaar. Vorig jaar won ze de Nieuw Proza Prijs Venlo met haar korte verhaal ‘Zomerkroos’. En nu is er haar prozadebuut Aan doodgaan dachten we niet.

De titel alleen al roept hoge verwachtingen op, alhoewel de lezer nog niet weet wat hem of haar te wachten staat, maar toch wordt er al meteen een spanningsveld gecreërd dat echter nog alle kanten uitkan.

De auteur beschrijft voorvallen die soms door een stom toeval veroorzaakt worden maar waarvan de gevolgen wel drastisch zijn. Als lezer zou je de afloop helemaal anders willen maar er is geen ontsnappen aan, je wordt bijna gedwongen om tot het bittere einde mee te volgen. Met pakkende beelden, sterkestijl en taal weet Gerda Blees elk verhaal in een uiterst beklemmende sfeer te hullen .

De bundel begint al heel knap met het bekroonde ‘Zomerkroos’, waarin een anonieme verteller verteller verslag doet over een jongetje dat hij een gedeukt pingpongballetje achterna ziet springen. Hij grijpt niet in, observeert alleen maar en is versteend net als de lezer. Er zijn nog meer toeschouwers maar het noodlot blijft onafwendbaar. Dit is pure Hitchcock. In andere verhalen treffen we dan weer een mislukte kunstenares die op het dak van een verzorgingsflat staat en een bijna dodelijk ongeluk herbeleeft . Gerda Blees seint heel beheerst beelden door over een wereld waarin mensen tot het uiterste gaan om de werkelijkheid naar hun hand te zetten. De accuraatheid waarmee ze dat doet is bewonderenswaardig. Neem bijvoorbeeld het verhaal over die jonge man die dwars over een spoorlijn gaat liggen om erachter te komen of hij nog wil leven. Het lijkt waanzinnig maar de auteur beschrijft het zo doordacht en beeldend dat het beangstigend realistisch lijkt.

Regen en geen regen’ sluit deze bundel af en leverde ook meteen de titel af. Een echtpaar in sleur, wacht onder de luifel op de dood van een van hen, maar vooraleerst is het slechts een wat-als-spelletje. Aan doodgaan dachten we niet, verzucht de vrouw als de man plots zijn laatste adem uitblaatst.

Aan doodgaan dachten we niet is een sterke selectie verhalen, buitengewoon goed geschreven, die heel lang beklijven.

André Oyen

 

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.