Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

04-03-17

Het leven van Vernon. Deel 1 Virginie Despentes

index (32).png


 

https://www.youtube.com/watch?v=EwR6A7SkM-g

Het leven van Vernon. Deel 1

Virginie Despentes

Uitgever: de Geus

Nederlandstalig 381 pagina's 9789044535532 maart 2016

Alle productspecificaties

Samenvatting

Het leven bestaat vaak uit twee wedstrijdhelften: in de eerste helft strooit het je zand in de ogen en laat het je denken dat alles loopt, maar in de tweede helft, als het merkt dat je ontspannen en weerloos bent, deugt er opeens niets meer en krijg je klappen.’

Virginie Despentes (Nancy, Meurthe-et-Moselle, 1969) is een Frans schrijver en filmmaker.

Na haar jeugd in de Elzas verhuisde Virginie Despentes naar Lyon, waar ze onder andere werkte als huisbediende, prostituee in massagesalons en peepshows, verkoopster, freelance rockjournaliste en recensente van pornofilms. Baise-moi , in 1998 vertaald als Genaaid, haar debuutroman over twee bi-sexuele meiden en hun moordende tocht door Frankrijk was een succès de scandale. Het boek werd in 2000 door Despentes verfilmd met in de hoofdrollen Coralie Trinh Thi, Raphaela Anderson en Karen Lancaume. Zowel de roman als de film zorgden voor veel ophef en verbod vanwege het geweld, de expliciete seks en rauwe taal van de vrouwelijke protagonisten. In Vlaanderen was de belangstelling zowel positief als negatief zeer miniem

Despentes verhuisde naar Parijs, waar in 2001 Les Jolies choses eveneens werd verfilmd, met in de hoofdrollen Marion Cotillard en Stomy Bugsy. De film werd datzelfde jaar bekroond met de prix Michel d'Ornano op het Festival van Deauville.In 2006 verscheen haar essay King Kong théorie over haar ervaringen in de Franse seksindustrie. In 2009 regisseerde ze de documentaire Mutantes (Feminist Porn Punk). Bye Bye Blondie werd in 2011 verfilmd, met Béatrice Dalle en Emmanuelle Béart in de hoofdrollen.

Despentes won in 1998 de Prix de Flore en in 1999 de Prix Saint-Valentin voor Les Jolies Choses; in 2010 werd de roman Apocalypse Bébé bekroond met de Prix Renaudot.

Al het werk van Virginie Despentes, die ook de vrouwelijke Houllebecq genoemd wordt, is rauw. In Frankrijk worden de twee voortdurend in één adem genoemd, zeker sinds Despentes’ nieuwste boeken voor de trilogie Vernon Subutex, waarvan deel 1 bij Grasset, in 2015 verscheen en in het Nederlands als Het leven van Vernon 1, werd vertaald door Jan Versteeg.

Virginie Despentes schetst een universum vol doorgesnoven veertigers en begin vijftigers. Sommige succesvol, anderen uitgeblust. Ze beschrijft hun up en downs en hun levens in stijl vol vaart en spektakel. Een pornokoningin en haar vriend (die vroeger haar vriendin was), de dochter van diens voormalige rivale in de pornowereld, een soort van detective die zichzelf de Hyena noemt, een bezitterige volledig gestoorde vrouw, een hele mooie Braziliaanse met een lul als relikwie van haar vroegere leven, een moeder wiens zoon aan de drugs bezweken is, haar rechtse zoon en zijn vrouw en hun kind, een aantal daklozen, vier racistische skins en nog vele vele andere bizarre personages.

Cetraal staat eigenlijk de figuur van de vijftiger Vernon.Vroeger was het leven van Vernon pure rock-’n-roll. Hij had een eigen platenzaak, vond sekspleziergerief bij een oneindige stroom vrouwelijke klanten en winkelmeisjes, en maakte met zijn vrienden de Parijse nachten onveilig. Maar van de wereld van toen is weinig over. De muziekindustrie is ingestort, de zaak opgedoekt, de vrienden getrouwd en de stad uit getrokken. Alleen met Alex Bleach, de rockster die hij van vroeger kent, heeft hij nog weleens goede avonden, vol coke en nostalgie. Wanneer Alex sterft aan een overdosis en Vernon zijn flat kwijtraakt, neemt zijn leven een bizarre wending.

In deze sociale roman blikt Despentes (1969), via haar personages, terug op het Parijs van de afgelopen dertig jaar. Ze schetst zonder enig mededogen portretten van gedesillusioneerde en mislukte vijftigers, maar ook van hedendaagse jongeren die kiezen voor extreem rechts of zich bekeren tot de islam. Het is een boek doordrenkt met Sex & Drugs & Rock and Roll. Vrijwel iedereen snuift coke en van ieder is wel een hoek af.

Despentes' taalgebruik is brutaal, vol vaart en zonder omhaal of gêne. Net als Michel Houellebecq, is ook Despentes, provocerend, pessimistisch, en heeft ze een naturalistisch aandoend oog voor het smerige, terneerdrukkende detail.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.