Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

25-03-17

Marco Balzano – Reis zonder einde.

index (45).png


 

Marco Balzano – Reis zonder einde. Vertaald uit het Italiaans (L’ultimo arrivato) door Manon Smits. ISBN 978-90-76270-90-6, 247 pagina’s, €22,50. Amsterdam: Serena Libri 2016.

 

Er komen momenten dat je niks anders meer hebt dan je eigen levensverhaal om je aan vast te grijpen.

 

Marco Balzano (1978) werkt als docent Italiaanse literatuur en geschiedenis aan een gymnasium. Hij debuteerde in 2007. Sindsdien is zijn werk veelvuldig bekroond. Dit is zijn eerste in het Nederlands vertaalde boek.

 

In Reis zonder einde confronteert hij ons met het verhaal van een Italiaans kinder-migrantje uit het eind van de jaren vijftig.

Balzano noemt zijn boek een roman, maar dat is het niet. Het is een compilatie van 15 interviews die hij hield met kinder-migrantjes als Ninetto zijn hoofdpersonage. In de jaren 1959-1962 was er een piek in deze migraties. Kinderen uit zeer arme gezinnen, voornamelijk uit Zuid-Italië, werden naar het noorden gestuurd, naar één van de steden uit de industriële driehoek van Turijn-Milaan-Genua. Daar moesten zij zich verder zien te redden.

 

Een kleffe witte boterham met een sardientje, dat was vaak de maaltijd waarop Ninetto de hele dag moest teren. Het was dan ook geen wonder dat hij al gauw de bijnaam ‘Veloverbeen’ verwierf. Hij leed er niet onder. Hij leefde fijn in het Siciliaanse dorp San Cono. Hij speelde buiten, aanbad zijn schoolmeester Vincenzo, had een goede vriend Pepino, haalde kattenkwaad uit en stal wat eten. Het leven was hard maar had ook zijn goede kanten.

 

Toen hij tien was besliste zijn vader echter dat het schoolgaan lang genoeg had geduurd. Ninetto moest op reis, hij zou naar het noorden van Italië moeten reizen om daar in de stad Milaan zijn eigen kost te gaan verdienen. Protesteren hielp niet en eigenlijk lokte het avontuur hem ook wel.

 

Hij komt in Milaan. Maar hij is niet de enige. Het lijkt wel of de stad stikvol jonge jongetjes zit die allemaal een baantje zoeken om aan de kost te komen. De migranten uit het zuiden zijn marginalen en worden spottend de napulì genoemd. Het wordt vechten om te overleven. Ninetto vindt door zijn durf werk, eerst in een wasserette, vervolgens in een fabriek. Hij leert er ook de liefde van zijn leven kennen, Maddalena, met wie hij in het huwelijk treedt. Ninetto vertelt het verhaal in de ik-vorm, in een bijna kinderlijke taal. Er is een tweede verhaallijn, die zich dertig jaren later afspeelt. Door een domme moord is Ninetto in de gevangenis terechtgekomen. Wanneer hij vrijkomt, vindt hij in een veranderde wereld geen werk meer. Ninetto voelt zich ook in een vijandige wereld terecht komen waar hij zich evenmin thuisvoelt als vroeger in de kinder-emigratie.

Wie zich goed realiseert dat deze kinder-emigratie nog steeds plaatsvindt, maar nu wel wereldwijd en met nog groter zelfs seksueel misbruik, schrikt van deze ellende.

Reis zonder einde is een heel aangrijpend boek, sterk realistisch, maar ook met melancholische kijk op een belangrijke periode uit de Italiaanse geschiedenis.

 

André Oyen

 

 

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.