Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

05-03-17

Yannick Dangre – De idioot en de tederheid.

index (22).png


 

https://www.youtube.com/watch?v=ZpWssVaIAF4



Yannick Dangre – De idioot en de tederheid. De Bezige Bij, Amsterdam. 318 blz. € 19,89.

Sommigen zeggen dat je geluk niet kunt vastpakken, dat je het pas later herkent, als je het kwijt bent. Anderen beweren dat echt geluk vooral bestaat uit het verwachten ervan, maar ook dat is gelul. Geluk heeft maar één eigenschap: je vergeet het onmiddellijk.

.

Yannick Dangre (Brussel, 30 november 1988) is een Belgische schrijver en dichter. Hij woont in Antwerpen en studeerde Nederlandse en Franse literatuur. Hij debuteerde op tweeëntwintigjarige leeftijd met de roman Vulkaanvrucht, waarvoor hij de Debuutprijs kreeg. Hij begon aan deze roman te schrijven tijdens zijn universitaire opleiding. Een klein deel van de roman werd als voorpublicatie uitgebracht in de verhalenbundel Print is Dead (2009), door uitgeverij Meulenhoff/Manteau.

In 2011 verscheen zijn dichtbundel Meisje dat ik nog moet, die genomineerd werd voor de C. Buddingh'-prijs en waarmee hij de Herman de Coninckprijs won. Op 14 december 2011 nam Dangre deel aan de 22ste editie van het Groot Dictee der Nederlandse Taal waar hij met vijf fouten als tweede eindigde.

Op 13 september 2012 verscheen zijn tweede roman Maartse kamers bij De Bezige Bij waarvoor hij in september 2013 op De Tiplijst van de AKO In zijn nieuwe roman krijgt de schrijver Tristan van zijn oom Arthur de vraag of hij diens levensverhaal wil optekenen. Samen met zijn broers en zusje heeft Arthur een weinig idyllische jeugd gehad in Utrecht. Zijn vader was een ware tiran in het gezin, terwijl zijn moeder amper voor zichzelf en en haar kinderen durft op te komen. De kinderen lijden hieronder. Pas later bij het volwassen worden komt hierin verandering, maar de aanwezig blijvende vader en zijn steeds dreigende agressie blijft de nodige (psychologische) invloed uitoefenen. Bij monde van het eigenzinnige neefje Tristan wordt het verhaal van oom Arthurs' ledven en lijden verteld. Tristan vraagt zich af waarom Arthur wil dat zijn levensverhaal opgeschreven wordt?

Hoopt zijn oom werkelijk dat hij, zodra alles op papier staat, definitief wraak kan nemen op het verleden?

Langzaam maar zeker legt Dangre de wonden van een onder de huid sluimerende familietragedie bloot. Frank en zijn echtgenote Tessa, Arthurs vele neefjes, Arthurs moeder (wiens ‘woede, zoals die van alle moeders, geen uithoudingsvermogen bezat’) en het hulpeloze broertje Johan. De enige dochter, Patricia, in het gezin, de toeverlaat van Arthur, ontsnapt al vlug dank zij een studie in Parijs, aan de verstikkende sfeer van het gezin.

En dan is er nog Jessica, Arthurs geliefde die nooit helemaal hersteld is van de dood van haar vader...een veelheid aan personages die wel een aparte functie hebben. Die functie illustreert familiaire relaties en hun tragiek. Dangre verwijst zelfs uitdrukkelijk naar Anna Karenina wanneer hij Leo Tolstoj citeert: alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, maar alle ongelukkige gezinnen zijn ongelukkig op hun eigen manier. Hoewel Arthur en zijn familieleden zeker niet gek zijn, is dit toch wel een apart gezin. Arthur besluit in eerste instantie de ziekte waar zijn moeder aan lijdt voor zijn zus en beide broers geheim te houden.

Het moederskindje Johan, dat eigenlijk niet op eigen benen kan staan, moet nu noodgedwongen de grote sprong wagen. De verbolgen en door iedereen gehate vader verschijnt na zeven jaar afwezigheid terug op het toneel, maar met de bedoeling zijn familie af te persen. Tussen Frank en Arthur ontstaan immense spanningen wanneer ze samen een zaak uit de grond willen stampen.

In zijn nieuwe roman blijkt Dangre heel trefzeker te werk te gaan: zijn verteltrant is eenvoudig en vlot, terwijl hij ons daadkrachtig getuige maakt van de leugenachtigheid en het sadisme van Arthurs tierannieke vader en van de onderhuidse wrok, angst en twijfel die Arthur teisteren.

Wat de thematiek van De idioot en de tederheid betreft, wijkt Dangre niet af van zijn twee vorige romans: de strijd van de personages met zichzelf en met het leven, die langdurig geluk tot een illusie maakt.

Overspel, klappen, verbale vernederingen, en later ook nog kanker; geen mens is gezegend in deze familie.

Toch is er naast de ontluisterende familietragiek ook ruimte voor liefde en de daarbij horende twijfel die zijn personages teistert.

Indringend en sterk neergezet familiedrama.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.