Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

21-01-17

NERUDA

Neruda-2016-Pablo-Larrai-n-657-poster-450.455-poster-274x410.jpg



Neruda

Genre: komische, poëtische crimi
Regisseur: Pablo Larraín
Acteurs: Luis Gnecco, Gael García Bernal, Mercedes Morán & Diego Muñoz
Speelduur: 107 minuten
dialoog: Spaans, Frans
ondertitels: Nl/Fr ond.
land: Argentinië - Chili - Spanje - Frankrijk
jaar: 2016
Pablo Larraín maakte al eerder samen met Gael García Bernal een succesfilm, waarin de flink bevuilde was van Chili werd uitgehangen, namelijk NO uit 2013. Met het voor een Oscar genomineerde NO sloot de Chileense cineast zijn Pinochet-trilogie in majeur af, na Tony Manero en Post mortem. Hij zette zichzelf op de kaart als een van Zuid-­Amerika's meest avontuurlijke filmmakers.
Gael García Bernal speelde toen de hippe hotshot, een skateboardende carrièreman die goed heeft geboerd onder het ultra-kapitalisme dat Pinochet propageert. Hij heeft een prachtig huis en een dure auto. Voor hem is de neen-campagne een professionele uitdaging, geen ideologische keuze. Maar via zijn vrouw, een linkse activiste die hem al een hele poos geleden heeft laten zitten, beseft hij na verloop van tijd hoeveel er op het spel staat. Hij dient bovendien spots in te blikken waarin de harde cijfers boekdelen spreken: meer dan 200.000 Chilenen zijn onder Pinochet het land uit gevlucht, nog eens een paar duizend worden vermist of in de gevangenis gemarteld.
De Mexicaanse Bernal is een waanzinnig goed acteur. Hij verankert het hele relaas, dat anders te didactisch of op sommige momenten te triviaal dreigt te worden. Zo zorgt hij ervoor dat we een heel entertainende geschiedenisles kunnen ervaren, niet enkel over Chili maar ook over reclametechnieken van pakweg 25 jaar geleden.
2016 is het jaar waarin Larraín twee biopics afleverde. Neruda ging in Cannes in première, en werd door Chili voor de Oscars ingezonden, Jackie volgde in Venetië.Toch is Neruda geen gewone dichtersbiografie. Zo ook vertelde Il Postino van Michael Radford uit 1995 het verhaal van de verbanning van de Chileense dichter Pablo Neruda in Capri, door de ogen van een eenvoudige postbode wiens leven geraakt wordt door de poëzie. Een prachtige manier om de grootheid van Neruda’s woorden tastbaar te maken, maar het was alleszins niet het verhaal van Neruda. De Chileense filmmaker Pablo Larraín vangt nu met Neruda die lacune op. Op zijn manier, weliswaar, want Neruda oogt meer als een anti-biopic dan als een waarheidsgetrouw verhaal. Maar als je weet hoe eigenzinnig de dichter was, lijkt die dichterlijke vrijheid meer op een hommage dan op een parodie.Neruda inspireerde minnaars uit alle contreien, maar hij was ook een recalcitrante communist. De film vertelt een periode uit het leven van de Chileense dichter en Nobelprijswinaar Pablo Neruda. Het verhaal speelt zich af in de periode 1946-1948 aan het begin van de Koude Oorlog. Nadat Neruda, lid van de communistische partij van Chili en senator, kritiek geuit heeft op het bewind van president Gabriel González Videla die onder meer de communistische partij verbiedt, moet hij op de vlucht voor de Chileense politie. Terwijl Neruda op de vlucht is, schrijft hij verder aan Canto General, een meer dan vijftienduizend versregels tellende kroniek-in-poëzie van Latijns-Amerika. Inspecteur Peluchonneau van de Chileense politie is inmiddels vastberaden om de dichter op te sporen en te arresteren.
Rondom die gebeurtenissen weeft de film op het eerste gezicht een klassiek achtervolgingsverhaal, dat zich nu eens als detective, dan weer als film noir, dan weer als western laat bekijken. Dat genrespel zet het kat-en-muis-spel tussen Neruda en (de semi-fictieve) politieagent Óscar Peluchonneau (Gael García Bernal) steeds weer in een nieuw licht. Wie is hier nu eigenlijk de jager en wie de prooi? Neruda weigert om in stilte te verdwijnen. Geheel in lijn met zijn door Larraín aangedikte publieke persona van saloncommunist, womanizer, entertainer en romantische idealist wil hij er een 'spektakel' van maken. Als het dan toch moet, dan wil hij zijn ondergang met meer pathos beleven dan het leven zelf. En zo schept hij langzamerhand zijn eigen personage: de dichter die op de hielen wordt gezeten door de agent die er achter komt dat ook zijn acties worden gedirigeerd door de dichter.
"In detectiveboeken jaagt de protagonist altijd op de moordenaar tot het bittere einde. Ik zal niet rusten tot je dood bent. En ik zal het hoofdpersonage zijn." Zo klinkt de voice-over van Oscar Peluchonneau (Gael García Bernal). Neruda is een film over inspiratie. Over hoe de dichter zijn eigen leven inspireert, en dat van zijn fans en vijanden. Pablo Larraín kan bogen op een sterke vertolking van Luis Gnecco als de ongrijpbare dichter. Het personage van Bernal, Óscar Peluchonneau, heeft de naam gekregen van de echte commissaris die achter Neruda aanzat, maar is voor de rest een totaal verzinsel. Zo zou inspecteur Clouseau eruitzien als Neruda hem verzonnen had: de zoon van een prostituee die de dichter benijdt om zijn woorden en vrouwen, en uit onmacht dweept met het gezag.
Neruda wekt weinig sympathie in de film. Hij en zijn vrouw zijn saloncommunisten, gehecht aan hun luxe leventje en slecht in staat te wennen aan de ontberingen van het vluchtelingschap. Neruda wordt neergezet als een seksist, een onaantrekkelijke dronkelap, een aandachtsgeile man die ervan geniet te worden opgejaagd.
En dàt is voor zijn fans slecht te verkroppen. Ze verwijten Larraín zich niet aan de historische feiten te houden, en vinden dat de film meer sympathie wekt voor de politieagent dan voor de dichter. Ondanks deze kritiek is de film internationaal lovend ontvangen, en in eigen land is Neruda gekozen als inzending voor de Oscars van 2016.
André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN, DVD | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.