Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

16-12-16

Prijs de dag voordat de avond valt Hannah van Wieringen

prijsdedag(1).png


 

 

https://www.youtube.com/watch?v=460GJNQr5T8

Prijs de dag voordat de avond valt

Hannah Van Wieringen

Uitgever: Harmonie, Uitgeverij de

Nederlandstalig 9789076174761 november 2015

Hij stak zijn vingers in het zaagsel. Lekker. Voelde heen en weer, voorzichtig aan, om de orde niet te veel te verstoren. In het midden ontdekte hij het. Het ei, groter, een stuk groter dan een kippenei, lag in het midden van de doos weggestoken in het fijnste zaagsel. Was het lichtgroen? Hij veegde het schoon. Durfde het niet in zijn handen te nemen. Het was om heel stil van te worden.

Hannah van Wieringen verdiende haar sporen al bij Toneelgroep Oostpool, Elle en Elle eten, en verwierf met haar debuut De Kermis van Gravezuid onmiddellijk een plaats in het literaire landschap. Het boek werd achtereenvolgens genomineerd voor de Opzij Literatuurprijs, de Gouden Boekenuil en de Bronzen Uil en ze won er de Academica Literatuurprijs mee. Kort daarop debuteerde ze als dichter met hier kijken we naar, dat genomineerd werd voor de C. Buddingh'- prijs en bekroond met de Het Liegend Konijn Debuutprijs. In haar nieuwe boek Prijs de dag voordat de avond valt keer ze vooralsnog terug naar proza.

De kermis van Gravezuid is Hannah Van Wieringens prozadebuut en daarmee belandde ze op de longlist van de Gouden Boekenuil 2013. De schrijfster, die haar sporen al verdiende bij Toneelgroep Oostpool, Elle en Elle eten, debuteerde met deze roman die slechts een dikke honderd bladzijden beslaat. 'Roman' is een groot woord want de schrijfster maakt met elf korte verhaaltjes een mozaïek van een Noord-Hollands dorp.

In 'Prijs de dag voordat de avond valt' volgen we IJzerwaren Eddy, een ietwat vreemde man die in de lente aan het eind van de vorige eeuw ontwaakt op een vrijdagochtend in zijn dubbele pand De Dageraad. Dat hij de rechterzijde van de erfenis van zijn vader al tien jaar verhuren moest als compensatie voor de noodlijdende winkel in ijzerwaren, schaarde hij zelf het liefst onder 'andere mensen ook woonruimte gunnen.'Het waren de jonge meisjes die hij de status van huurder gunde van de kleine studioappartementen die hij gebouwd had in de vertrekken van zijn voorvaderen. Na een nogal overspannen handgemeen met een dronken student geneeskunde, bezwoer hij zijn vrouw: nooit meer jongens. Maar met meisjes was je er nog niet. Aan meisjes mankeerde ook van alles. Als hij zoals gewoonlijk wantrouwig de studioappartementen van zijn huursters naloopt, doet hij een opmerkelijke vondst bij een huurster die hem fascineert. In een platte kartonnen doos onder haar bed vindt hij een ei, dat waarschijnlijk aan het uitbroeden is, door de warmte van de centrale verwarming. Het ei, groter, een stuk groter dan een kippenei, lag in het midden van de doos weggestoken in het fijnste zaagsel. Het is de vondst van het ei die die hem uiteindelijk achter zijn veilige toonbank vandaan jaagt.

Hij wil meer over de identiteit van het ei te weten komen en trekt er de stad Amsterdam mee in, naar een bevriende taxidermist, naar de zoo Artis, een stamcafé. De tocht van de man met het ei in een rugzakje dat hij op zijn borst, op een gewone dag in Amsterdam is zo broeierig en mysterieus beschreven dat je als lezer het verhaal gretig verslindt omdat de taal van de schrijfster ook heel beeldend is.

De auteur maakt gebruikt van grappige en realistische elementen, die dit vrij ongewone verhaal een buitengewone sfeer verlenen, een beetje eng maar toch ook nieusgierig makend.

André Oyen

 

 

 

17:06 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.