Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

30-11-16

Andreas Oosthoek - Vuurland

index (10).png






Andreas Oosthoek - Vuurland. Amsterdam, Cossee, 2016. Pb., 284 pg., met verkl. woordenlijst. ISBN:978-90-5936-650-3

De doden hebben een verhaal en hun verzorgers moeten daarvan zoveel mogelijk weten, punten en komma’s.

Het relaas van Solle verscheen in 2015 bij Cossee en bleek een verrassend debuut van de oud-hoofdredacteur van de PZC (Provinciale Zeeuwse Courant) over een opbloeiende liefde tussen twee jongens in het Zeeuwse polderlandschap die later een liefde op lange afstand werd.. In Vuurland graaft hij de doden en de verhalen op van Walcheren najaar 1944. In deze deels autobiografische roman vertelt Andreas Oosthoek over zijn tijd als dienstplichtig militair bij het omstreden detachement Dienst Identificatie, een ‘samenraapsel van dromers en denkers, gestrande studenten en rotjongens’. Ze zijn overgeleverd aan de naweeën van de oorlog, ze zijn overgeleverd aan elkaar. Dagelijks worden ze geconfronteerd met de dood, de gesneuvelde jongens zijn van hun eigen leeftijd en hebben de tekenen van vergelding, moord en verraad. Het is de taak van Eenheid 402 om de naamlozen een naam te geven en thuis te brengen. De Duitse grens over, met trompetgeschal en wapperende vlaggen. Alain is dienstplichtige en belast met het opgraven van gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Zijn team draagt de (soms Duitse) soldaten aan hun nabestaanden over. Het is emotioneel zwaar werk waar niet iedereen tegen bestand blijkt. Alain is openlijk homoseksueel, iets wat in de jaren zestig, wanneer deze roman zich afspeelt, maar langzaam geaccepteerd wordt. Hij krijgt een relatie met de Duitser Manfred die wil weten hoe zijn vader, een van de opgegraven lichamen, aan zijn einde is gekomen.

Vuurland is een boek waarin je verbanden met Oosthoeks eerste roman Het relaas van Solle en met zijn poëzie kunt ontdekken. Een roman rijk aan literaire toespelingen, waarin realiteit en fictie in elkaar overgaan.

In zijn manier van beschrijven van de liefde die hij verloor en opnieuw vond, toont hij onnadrukkelijk aan, dat het totaal geen verschil maakt van welk geslacht de geliefden zijn. Precies dezelfde gevoelens maken zich van iedereen meester, als je verliefd bent, liefdesverdriet hebt of intens gelukkig bent met elkaar.

Persoonlijk vond ik het boek nogal een vrij moeilijke verhaallijn hebben en dat remt het lezen jammer genoeg soms wat af.

André Oyen

 

 

De commentaren zijn gesloten.