Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

13-12-16

Laat ze maar denken dat je als schrijver geboren bent DBC Pierre

9200000058831649.jpg


 

 

Laat ze maar denken dat je als schrijver geboren bent

DBC Pierre

 

een atypische schrijfgids

Release the Bats

vertaald door Karina van Santen en Martine Vosmaer

Podium2016

299 pagina’s

 

Voor mij voelde het in het begin alsof ik een woordenboek op levende ratten probeerde te schilderen, maar hoe naakter en dommer ik werd, hoe meer kracht ik vond, en het klopte : de goden van het schrijven wachtten niet op het zoveelste onberispelijk boekwerk van een of ander geleerde techneut, ze wachtten op een schreeuw vanaf de daken.

 

DBC Pierre (Adelaide, juni 1962) is het pseudoniem van de Australische schrijver Peter Warren Finlay.

 

DBC staat voor Dirty But Clean ('smerig maar schoon'; maar clean kan ook 'niet meer verslaafd' betekenen) en Pierre is de bijnaam die de schrijver van zijn vrienden kreeg. Hij werd in Australië geboren, maar groeide op in een rijke Britse gemeenschap in Mexico en ziet zichzelf nog steeds meer als Mexicaan dan als Australiër.

 

Doordat Finlays familie haar fortuin verloor begonnen voor Peter de problemen.

 

Hij was namelijk zowel drugs- als gok-verslaafd en om aan geld te komen, heeft hij zelfs het huis van één van zijn vrienden verkocht en de opbrengst in eigen zak gestopt. Hij dacht dat als zijn debuutroman zou gaan lopen, hij kon beginnen met terugbetalen.

 

Op 14 oktober 2003 won hij onder zijn schrijversnaam DBC Pierre voor de roman Vernon God Little de Britse Booker Prize, waar een bedrag van 50.000 pond (71.000 euro) aan gekoppeld is. De jury prees het boek als een zwart, humoristisch verhaal, dat in directe bewoordingen is geschreven. Het boek gaat om Vernon, van wie een vriend (een 15-jarige Mexicaan) beschuldigd wordt van een bloedbad op een middelbare school in Texas. Deze vriend pleegt direct na het bloedbad zelfmoord. Vernon heeft een waterdicht alibi, maar verzwijgt dit en komt in de gevangenis terecht. DBC Pierre had geen literatuuropleiding gevolgd en nog nooit een schrijfcursus gedaan. Hoe dat mogelijk is? Dat onthult hij in deze eigenwijze mix van autobiografie, essay en schrijfgids.

DBC Pierre kreeg van zijn uitgever het verzoek om de nieuwe roman waar hij aan bezig was even uit te stellen en een non-fictieboek te schrijven over zijn eigen schrijverschap. Dat zou, zo verwachtte men, beter verkopen dan een roman. Pierre had immers een kleurrijk verleden als drugsgebruiker en oplichter, en wie wilde er nou niet lezen over een schurk die de ultieme redding én fortuin vond in de literatuur?

 

Het atypische van deze schrijfgids zit hem in de opzet. Bij de meeste schrijfgidsen is die keurig gestructureerd, maar Pierre kiest voor een meer intuïtieve aanpak en ook wel denk ik omdat hij zijn imago van the bad boy of literature niet wil besmeuren met de onuitstaanbare keurigheid van de schrijfdocent, levert hij ook eigenzinnige beschouwingen zoals bijvoorbeeld over welke drugs het best werken bij het schrijven (tip: wiet).

DBC is grofgebekt, hij vertelt veel anekdotes, maar grijpt ook terug op aloude klassiekers als 'schrijven is schrappen', 'waar gebeurd is geen excuus', 'show, don't tell' en 'een goede dialoog is een gestileerde versie van hoe mensen echt praten'eigenlijk niets zeggen.

Hoewel het boek zeker niet te vergelijken is met klassieke boeken over schrijven, zal het wellicht voor veel lezers een bron van inspiratie en herkenning zijn. DBC Pierre bespreekt open en eerlijk over al zijn ervaringen met schrijven, ook de onzekerheid, met de drang van een bekeringszendeling. Deze mix van advies, humor, en wat jongensachtige charme geven deze boek toch wel een aparte uitstraling.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.