Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

23-11-16

De Gouden Mira 2016

298961.300.jpg

126702.300.jpg


De Gouden Mira

Tijdens de 7Dagen Sociale Film reikte

De Vlaamse vereniging voor filmpers de ‘Prijs van de Verdienste’ uit. De Gouden Mira ging naar Associate Directors voor Carnotstraat 17.

De Prijs van de Sociale Film werd toegekend aan The Land of the enlightened van Pieter – Jan De Pue.

 

Carnotstraat 17

 

 

Regie: Klara van Es | Speelduur: 86 minuten | Jaar:

 

Ciné Rubens aan de Carnotstraat 17 in Antwerpen was ooit een van de grootste en modernste filmtheaters van België. Tegenwoordig huist er op de gelijkvloerse verdieping een kerk. Op de vijf verdiepingen daarboven een verzameling ramen en balkons waarvan je de oorspronkelijke charme nog altijd kunt aflezen, maar vooral, veel schotelantennes wanr hier wonen ettelijke migranten onder één dak.

 

Regisseur Klara Van Es, die in 2010 debuteerde met het veelgeprezen ‘Verdwaald in het Geheugenpaleis’, laat zonder vals sentiment zien hoe migranten in Europa hun levens weer trachten op te bouwen. Dit zijn geen zielige mensen, maar mensen die onder lastige omstandigheden iets moois willen bereiken. De film zoomt in op drie huishoudens in het gebouw die zoekend naar een nieuwe identiteit verstrikt raken tussen twee werelden en een ongewisse toekomst. Ze geven hun visie op migratie en vertellen hoe de transitie van de ene maatschappij naar de andere hun zelfbeeld en identiteit heeft aangetast en zelfs compleet veranderd. Carnotstraat 17 biedt zowel een micro-analyse van het huidige Antwerpen als een terugblik op een tijd die al lang niet meer is.

Eind jaren vijftig werd Cinema Rubens in de verf gezet als dé plek om alle spektakelfilms te bekijken. Denk aan titels als Cleopatra, Doctor Zhivago en Lawrence of Arabia. Het koosnaampje van het etablissement luidde niet voor niets ‘het grootste scherm van België’. De regisseur contrasteert het realisme van de mensenlevens die zich nu in het pand afspelen tegen de glitter en glamour die het gebouw kenmerkten in de jaren vijftig en zestig.

Naast een selectie van allochtone inwoners die voor de camera vertellen over waar ze vandaan komen, hun strijd om te integreren, om papieren te krijgen en om werk te vinden zijn er ook de autochtone inwoners die terugblikken op hoe het vroeger was.

Van Es wil geen grootse, prekerige of moraliserende documentaire afleveren. Ze is enkel geïnteresseerd in kleine mensenverhalen. Ze laat dan ook enkel haar onderwerpen aan het woord: de mensen uit het gebouw en caféfiguren die bekend zijn met de geschiedenis van de buurt. De verhalen worden nooit onderbroken door een voice-over, een vluchtige resumé van de cinefiele geschiedenis van het vroegere bioscoopcomplex geeft.

 

In deze menselijke documentaire krijgen we een inkijkje in het leven van dolende zielen die tussen wal en schip zijn beland en zich staande moeten zien te houden in een niemandsland gekoppeld aan de teloorgang van vroegere glamour.

The Land of the Enlightened

Regisseur

Pieter-Jan De Pue

Jaar

2016

Duur

1u27

Met The Land of the Enlightened werd andermaal een fabelachtig mooie film met de prijs van de beste sociale film bekroond.

 

In een mix van documentaire en fictie volgt regisseur De Pue een soort jeugdbende in de Pamir, het hooggebergte in het Noordoosten. De jongens jutten schroot van oude Sovjettanks, graven landmijnen op, galopperen op hun harige pony’s door sneeuwvelden en hosselen met de smokkelkaravanen die opium, lapis lazuli en wapens transporteren. De stem van Gholam Nasir, hun leider, verbindt deze ruige, associatief gemonteerde beelden. Hij vertelt de kijker over Djengis Khan en koning Nasrullah, fantaseert over de dag dat hij Kabul bestormt om sjah van Afghanistan te worden. En dan zijn we opeens op een Amerikaanse basis, met in kevlar gestoken militairen die wantrouwige dorpelingen de les lezen, gewichtheffen op hardcore house en met één knal een halve bergwand wegschieten.

De beelden die debuterend regisseur Pieter-Jan De Pue over een periode van zeven jaar op evocatieve 16 mm-film vastlegde, geven een bevreemdende maar fascinerende kijk op de toestand waarin Afghanistan wordt achtergelaten voor de volgende generatie.

Het is dan ook een verbluffende cinematografische reis naar de ruwe schoonheid van het door oorlog geteisterde Afghanistan geworden waar kinderen dagelijks een bewijs leveren van de vindingrijkheid en veerkracht van een volk. Terechte winnaar van de Prijs voor Beste Fotografie op het prestigieuze Sundance Filmfestival.

André Oyen

 

00:00 Gepost in DVD, Films | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.