Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

06-01-17

Maskerade Harry Vaandrager

VaandragerVoorplatmet-rand-204x300.jpg


 

Over Maskerade van Harry Vaandrager

het balanseer/ In de Knipscheer, Aalst/ Haarlem, 2016,

ISBN 9789079202423 / 94p.



Ik zal afdalen naar mijn eigen onderwereld, om de woorden te vinden die ik al zo lang zoek. Ik moet eerst verdwijnen, om te kunnen leven. Er is geen weg terug.’

Harry Vaandrager (1955) debuteerde in 1978 met de dichtbundel Langs toendra’s (De Bezige Bij). In 2010 verscheen bij Nijgh & Van Ditmar de bundel Wat telt is van niets gemaakt – niet zozeer een voortzetting als wel een nieuw debuut, waarin klodders rouw op witte tegels druipen, de Maas zich aan de kaden bevredigt, een beul zijn biefstuk doorbakken eet, geblufte woorden verzuipen. De debuutroman Aan barrels kwam uit in 2011 bij het balanseer (in coproductie met Nijgh & Van Ditmar).

In 2013 was er de verhalenbundel Koprot met niet alledaagse tonelen als de baarmoeder, het graf, de cel en dergelijke gemeen. De personages labiel of stabiel vragen zich vertwijfeld af waarom ze bestaan. De grote vragen over het bestaan worden echter voortdurend belachelijk gemaakt en toch hangt er ook een teneur van angst.

Na de verhalenbundel Koprot, brengen de uitgeverijen het balanseer en In de Knipscheer met de roman Maskerade opnieuw uitdagend proza van Harry Vaandrager. "Maskerade" is een niet alledaagse roman die woekert door een maalstroom van gedachten, troost zoekt in de vergeten uithoeken van de taal, en het schamele leven oppoetst met enkele vegen uit onze schedelpan.

Maskerade is ook een virtuoze, meerstemmige vervloeking, een brommende scheldtirade tegen het leven en het lijden. In korte zinnen vol botsende en donkere beelden, vol klankspelletjes en neologismen, spreken de schimmen hun walging uit over van alles en nog wat.

Alle sprekers van Maskerade vertellen in de ik-vorm en ze wijzen er stuk voor stuk op dat ze misschien niet bestaan. Het zijn stemmen en schimmen in plaats en ze lijken op elkaar. De personages draaien steeds in elkaars wereld rond en ze weten niet of ze de ander verzonnen hebben dan wel of ze door hem/haar verzonnen zijn.

Aan de buitenkant van het geheel zit het verhaal van Ada. Zij zorgt voor een voor- en een nawoord. Aan de binnenkant wisselen twee verhalen elkaar af: dat van Bob en dat van zijn ongeboren tweelingbroer, de dode en versteende foetus Ben Boëtius. Bob is zelf nog eens opgesplitst in twee stemmen van de verteller, en van het vertelde personage dat zich beklaagt over alle leugens, verzinsels en ‘verzwijgsels’ van zijn verteller of/en schepper.

Harry Vaandrager is een woordkunstenaar pur sang die met metaforen, taalkronkels en beeldtaal een literaterair vuurwerk in mekaar knutselt dat nog heel lang in het lezershoofd blijft nakreunen.

André Oyen

 

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.