Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

24-11-16

David van Reen Anbessa’s dochter

VoorplatAnbessa1-1-209x300.jpg


 

http://www.lezerstippenlezers.be/?BoekID=24973&ReviewID=31458

David van Reen

Anbessa’s dochter

Nederland – Ethiopië

212 blz., € 16,50

ISBN 978-90-6265-930-2

2016

 

 

Ze wist wel dat vreemdelingen veel geld hadden en daardoor kinderen konden kopen. Andersom niet. Een Ethiopisch echtpaar zou nooit een blanke baby kunnen adopteren.

David van Reen

 

David van Reen (1969-2015) schreef slechts twee romans, Engelen der wrake (2009) en Anbessa’s dochter. Tevens was hij schilder en fotograaf; zijn prachtige fotoboek Het land van de verbrande gezichten (2008) is daar een blijvend en indrukwekkend bewijs van.

Een ernstig auto-ongeluk beëindigde zijn loopbaan als sporter. Toen hij uit zijn coma kwam leerde hij opnieuw stappen en vocht hij zich door deze zware periode heen. Als trainer van atleten uit Kenia en Ethiopië bracht hij zijn toekomstige kampioenen bij dat ook verlies bij het leven hoorde. Zijn verblijf in Afrika confronteerde hem met de afschuwelijke armoede die dit continent typeert. Samen met zijn vader en Huub Graus richtte hij de Stichting Lalibela op die zich inzet voor de allerarmsten in Afrika. David overleed veel te vroeg, op slechts 45-jarige leeftijd.

Over zijn werk in Ethiopië maakte Marijn Poels voor L1 in 2012 de film ‘David in Ethiopië’.

Deze aangrijpende roman is gedeeltelijk ook op zijn ervaringen in Ethiopië gebaseerd. De roman speelt zich voornamelijk af in de jaren 1991-1997. Tijdens de verschrikkingen van het bewind van Haile Mariam. De hoofdpersoon Lasta, een meisje van veertien woont in Lalibela, als soldaten haar vader, een leraar, zoeken omdat ze hem als opstandeling zien. Gedwongen door het geweld van de soldaten vlucht Lasta naar Addis Abeba. Daar werkt ze eerst in de huishouding. Ze wordt zo uitgebuit dat ze vlucht en terechtkomt tussen de mensen die op straat leven. Soms heeft ze een baantje. Meestal gaat het niet goed met haar, vooral niet als ze in verwachting raakt en de vader van het kind haar in de steek laat. Het leven in de grote stad is nog veel harder dan wat ze gewend is. Het sociale netwerk van familie en buren dat ze uit haar jeugd kent, ontbreekt volledig. Lasta moet bedelen om aan de kost te komen. Vriendschap blijkt niets waard, is eerder een slimme vorm om je uiteindelijk te kunnen bedriegen en van je te stelen. En steeds wanneer ze even uit de maalstroom van narigheid denkt te kunnen komen, door bijvoorbeeld manusje van alles in een door hoeren bewoond huis te worden, komt er net zo snel en verrassend een eind aan als het begon. Haar sociale kracht en fysieke schoonheid helpen haar gelukkig keer op keer.

Lasta overkomt meer in het boek, je zou haast zeggen een eindeloze hoeveelheid ellende, meer dan je dragen kunt zelfs. En toch blijft ze niet bij de pakken zitten. Ze gaat door, ondanks de zwangerschap, ondanks tuberculose. Haar wilskracht is even groot als haar hoop op een beter leven. Daarin staat ze gelukkig niet alleen, want waar vooral mannen borg stonden voor geweld en verdriet, staan vrouwen aan haar zijde. Prostituées, gehandicapte vrouwen, verpleegsters, allen zien in dat Lasta steeds weer een nieuwe kans verdient. Na jaren besluit ze terug te keren naar Lalibela.

Anbessa’s dochter is een kleurrijke roman over mensen aan de onderkant van de samenleving. Hoewel het een schokkend verhaal is, dat aankomt als een mokerslag, en trouwens gebaseerd is op ware feiten , is het ook een verhaal over mensen die proberen iets moois van hun leven te maken.

André Oyen

 

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.