Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

01-11-16

Notendop Ian McEwan

images (4).jpg


 

https://www.youtube.com/watch?v=apQeypm-po4

Notendop

Ian McEwan

Vertaler(s)Rien Verhoef

UitgeverijDe Harmonie

ISBN9789463360005

2016

199

In een notendop besloten zijn, de wereld zien in vijf centimeter ivoor, in een zandkorrel. Waarom ook niet, als de hele literatuur, de hele beeldende kunst, het hele menselijke streven, niet meer is dan een stipje in het heelal van mogelijke dingen.”

Ian McEwan (1948) debuteerde in 1975 met de bundel korte verhalen First Love, Last Rites. Hiermee werd hij in één klap beroemd en won hij een jaar later de literaire prijs de Somerset Maugham Award. In het Nederlands werd het boek uitgebracht onder de titel De laatste dag van de zomer. Daarna volgde zijn debuutroman The Cement Garden (1978) en in 1981 volgde de roman The Comfort of Strangers.

Veel werken van Ian McEwan hebben zich geleend voor verfilming. Paul Schrader verfilmde in 1990 The Comfort of Strangers met rollen voor Christopher Walken en Helen Mirren. Zijn debuutroman The Cement Garden werd in 1993 heel sterk verfilmd met in de hoofdrollen Charlotte Gainsbourg en Andrew Robertson. In hetzelfde jaar verfilmde John Schlesinger The Innocent. Roger Michell verfilmde Enduring Love in 2004. In 2007 werd zijn boek Atonement verfilmd.

De spreker, en verteller van Notendop (Nutshell), is een embryo van bijna negen maanden. Hij weet veel en hoort alles. Zijn moeder Trudy, in wier baarmoeder hij zich bevindt, heeft haar man de dichter John gedump en ze houdt het nu met diens broer, Claude. Samen maken ze plannen om John te vermoorden. Het embryo, de zoon van John, hoort het verbolgen maar machteloos aan. De schaduw van shakespeare's Hamlet dwaalt over het verhaal en roert zich in de baarmoeder. Het is even wennen een embryo als verteller, en nog wel een welspraakt en soms humeurig embryo ook, zeker als zijn draagster wat te veel alcohol gebruikt of iets té passionele seks met Claude heeft, want daar krijgt het hoofdpijn van. Het beschikt trouwens over een indrukwekkende kennis van de wereld en het menselijke bedrijf maar die dankt de nog ongeboren vrucht naar eigen zeggen aan zijn moeder, Trudy, die veel naar nieuwszenders luistert en tijdens slapeloze nachten graag naar podcasts en luisterboeken grijpt.

Natuurlijk kan hij nog veel niet thuisbrengen; zo heeft hij geen idee wat kleuren zijn, hij hangt vooralsnog op z’n kop in de baarmoeder van Trudy. Al zijn opgedane prenatale levenservaring zet hij in om het moordcomplot te ontrafelen dat door Claude en Trudy wordt gesmeed.

De manier van vertellen is de kracht van Notendop, want die zorgt ervoor dat de lezer bereid is een embryo als verteller te aanvaarden. Meermaals geeft McEwan via zijn prenatale protagonist zijn eigen visie op de politieke stand van zaken over Europa, de vluchtelingencrisis en de wereldeconomie en die passages klinken me wel iets te gekunsteld. McEwan kreeg aan het begin van zijn carrière de bijnaam ‘Ian Macabre’ toegedicht en die eretitel is nog steeds geldig. Ook in zijn nieuwe roman viert de duistere en vileine kant van de menselijke geest hoogtij.

Zijn hoofdpersonage is niet zo onschuldig als het wil doen uitschijnen maar wat wil je het deelt immers meer dan een bloedbaan met één van de boosdoeners.

McEwan weet de lezer te overtuigen en de lezer mee te sleuren en de goedgebekte verteller overal te volgen zelfs tot in de catacomben van de baarmoeder.

André Oyen

 

 

 

19:54 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.