Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

31-10-16

Niet verder vertellen K. Schippers

9200000046118905.jpg


Niet verder vertellen

K. Schippers

Uitgever: Querido

Nederlandstalig 224 pagina's 9789021400266

  2015

Waar wordt de ruimte nog meer door ontdekt, als je het zo mag vragen? Ze heeft nooit iets toevalligs. Ze is wat het is, wat zich ook in haar beurt mag bevinden.

Schippers reist naar Turijn en Stampa om het licht en de ruimte te zien waarin De Chirico en Giacometti werkten. Licht, ruimte en enkele foto’s staan centraal in deze roman van K. Schippers. Licht en ruimte, zoals De Chirico en Giacometti ze verwerkten in hun schilderijen. Op zijn reis neemt hij foto’s mee die hij gevonden heeft in de Amsterdamse fotografische ateliers van de negentiende eeuw. Daar zitten ook foto’s bij van zijn moeder uit 1916. Zij wordt in het verhaal tot leven geroepen door de beschrijvingen van Schippers. In het boek zijn deze en enkele andere foto’s opgenomen, eveneens als enkele tekeningetjes. De stijl is opvallend. De opmaak van de zinnen wijkt soms af, doordat ze in het midden van de pagina zijn weergegeven en cursief gedrukt zijn. Het verhaal leest als een verhaal dat is aaneengeregen door indrukken en gedachten. Z'n moeder gaat een rol spelen in zijn verhaal van nu.

In Niet verder vertellen kom je goocheltrucs, foto’s, proza en poëzie tegen, essays, reisverhalen en rekensommen, van flarden biografie en autobiografie en worden al deze onderdelen versmolten tot een soort documentaire roman want faction kan je het ook niet direct noemen. Voortdurend gaan we heen en weer in de tijd, springen personages letterlijk van het ene hoofdstuk naar het volgende en vinden er ontmoetingen plaats die, normaal gesproken, onmogelijk zouden zijn. Bijzonder hieraan is dat je het als lezer normaal vindt.

Zo stelt ene Simone in het boek voor om verder te schrijven, maar dan wel in de vorm van een gesprek. Meteen volgt dan een dialoog. De auteur heeft zich duidelijk ten doel gesteld het onmogelijke te verrichten. Hij wil dat wat je niet kunt zien tonen.

‘Wat wil iemand later van ons weten?’ verzucht Schippers tegen het einde van deze roman waarin hij het nodige over zijn moeder boven water heeft gehaald zonder dat je kunt zeggen dat het echt belangrijke dingen zijn. Bij hem doen de kleine details ertoe in het leven. ‘De dingen die ons opvallen en later niemand meer.’Naarmate de roman vordert wordt het duidelijk hoe het denken van K. Schippers in elkaar zit. Verleden en heden, fantasie en werkelijkheid zijn een organisch geheel.

 

Schippers maakt het de lezer behoorlijk moeilijk door het ontbreken van een dragende verhaallijn en een opeenstapeling van gedichten, foto’s en tekeningen, half afgemaakte zinnen in dialogen.

André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.