Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

11-09-16

Wim de Vries, Zo vaak heb ik haar gedroomd

index (5).png


Wim de Vries, Zo vaak heb ik haar gedroomd

Uitgeverij Liverse, 482 blz. € 29,95 978-94-910346-9-5

De hoeden in het warenhuis/

die voelden zich daar niet meer thuis./

Ze lagen daar een jaar of tien/

en wilden graag de stad eens zien./
uit Hoeden in opstand

Wim de Vries, geboren te Puttershoek op 25 mei 1923, overleden te Dordrecht op 26 mei 1994 was een van de eerste arbeiders die poëzie schreef en die zijn gedichten ook gepubliceerd zag. Aanvankelijk werkte hij op de suikerfabriek te Puttershoek. Gedurende de Duitse bezetting werd hij als dwangarbeider in Duitsland te werk gesteld. Na de oorlog was hij als metaalbewerker en pijpenbuiger werkzaam bij de Fokker vliegtuigenfabriek in Papendrecht. Slechte bazen, het frustrerende en monotone leven van een fabrieksarbeider en diens geringe maatschappelijke status en welstand vormden vooral in zijn vroege gedichten de voornaamste thema’s. Zijn poëzie ontwikkelde zich later geleidelijk meer in literaire richting en het sociale, emancipatoire aspect kreeg minder aandacht.

Hij werkte mee aan het Dordtse literaire tijdschrift Letteriek dat in 1971 was opgericht en dat later overging in De Fonteijne. Daarnaast was De Vries lid van de redactie van WAR, het tijdschrift voor arbeidersliteratuur waarin niet alleen arbeiders maar ook gevestigde dichters zoals Jan Elburg, Willem Wilmink, Eddy van Vliet en anderen publiceerden. In 1973 gaf de Rotterdamse Kunststichting in de Sonde-reeks de eerste eigen bundel van De Vries uit: Zand, zeep en soda. In december 1973 ontving De Vries samen met Van Vollenhoven de prijs van de Culturele Raad van Zuid-Holland. Geleidelijk aan ontstond er echter verwijdering tussen beide dichters. Van Vollenhoven verweet De Vries dat hij steeds minder aandacht had voor de belangen en de positie van de arbeider en zich steeds meer conformeerde aan het poëtische establishment al was dat aan de bundel Van 8 tot 5 (1975) nog niet te merken. Dat werd eerst recht duidelijk in latere gedichten en nog later in de bundel Bekentenissen uit een vervlogen liefdeleven (1989).

Van grote invloed was de ontmoeting met de Dordtse dichter C. Buddingh’ (1918-1985).Een bloemlezing uit zijn gedichten liet De Vries in 1980 verschijnen onder de titel Zwaar bewolkt, enkele opklaringen.

De Vries bracht in de jaren tachtig van de vorige eeuw opnieuw een bezoek aan Kassel, maar nu vrijwillig. Dat leidde tot de tweetalige bundel: Terug naar Kassel. De ballade van de waanzin / Zurück nach Kassel. Die Ballade vom Wahnsinn (1990). De Duitse vertaling werd verzorgd door de Oostenrijkse Dordtenaar, schrijver en vertaler Heinz Schneeweisz (1930). De laatste jaren voor zijn pensioen ontving De Vries een werkbeurs van het Fonds voor de Letteren die hem in staat stelde een dag per week aan de literatuur te besteden. Dichter Gerrit Komrij (1944-2012) nam een gedicht van De Vries op in zijn bloemlezing uit de Nederlandse poëzie uit de negentiende- en twintigste eeuw en ook in andere bloemlezingen werden gedichten van hem opgenomen. De initiator en motor van Poetry International Martin Mooij (1930), gaf na het overlijden van De Vries samen met Jan Koonings een bloemlezing uit het werk van De Vries uit: En hou me levend met het woord (1995).

Het verzameld werk van Wim de Vries (1923 – 1994) is nu in een mooie uitgave verschenen: Zo vaak heb ik haar gedroomd.

Zo vaak heb ik haar gedroomd bestaat uit een inleiding van Dick Gebuys, alle poëzie, de verhalen (waarin ook een eenakter blijkt te staan), de briefwisseling tussen De Vries en Van Vollenhoven die ook is opgenomen in M’n woord een wapen tot verweer, drie artikelen over ontmoetingen met De Vries, een verantwoording door Henk Verweerd en een uitgebreide bibliografie. Liefde, dood, het werkende leven en de natuur zijn belangrijke thema’s in zijn werk. Kindergedichten schreef hij ook. Het fijne aan deze bundel is dat je het werk van deze dichter ziet evolueren van pamfletjes tot stevige litteraire hersenspinsels.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.