Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

05-09-16

Simonehh en mijn tweelingbroer Erdal Balci

index (20).png


 

Simonehh en mijn tweelingbroer

Erdal Balci

Van Gennep, 2016, 286 p.

" Het was tijd dat ik hem vereeuwigde. Een boek over zijn leven zou een kleine, symbolische, pleister zijn op een grote, bloedende wond. Ik dronk mijn koffie op en beende weer naar huis. Het was 10 november 2013. Ik haalde al mijn aantekeningen, agenda’s en brieven tevoorschijn, legde ze naast me op tafel en schreef in koeienletters de titel van de roman op: Simonehh en mijn tweelingbroer. "



Erdal Balci (1969) kwam op elfjarige leeftijd naar Nederland en is als journalist werkzaam voor DE GROENE en TROUW. Eerder schreef hij VANDAAG GEEN PONT. IMPRESSIES UIT ISTANBUL en de roman DE MOOISTE LEUGEN. Deze auteur is een rasechte verteller en weet zijn verhalen ook nog ijzersterk te structuren. Hij heeft een fenomenaal mooi taalgebruik dat gecombineerd aan een rijk gevoel voor humor voor sfeervolle schrijfsels zorgt. De mooiste leugen (je mag de titel letterlijk nemen) is een caleidoscoop van kleurige en ook harde verhalen over personages en gebeurtenissen die mekaar door toeval of het verleden aanvullen. En in zijn nieuwste werk Simonehh en mijn tweelingbroer zet hij met verve die trend verder. Aanleiding voor zijn laatste boek was een berichtje dat de auteur ooit in de Telegraaf las, een nieuwsbericht over Turken die bij de geboorte van een kind een tweeling opgaven bij de burgerlijke stand zodat ze twee keer kinderbijslag ontvingen. Als het fictieve kind 18 was, lieten ze het doodgaan omdat het anders in dienst moest. In de roman maakt de Russische worstelaar Sjamil gebruik van zo’n fictieve tweelingbroer om naar Nederland te reizen omdat hij verliefd is op een Nederlandse zwemster. Op een dag staat hij bij zijn ‘tweelingbroer’ Erdal Balci voor de deur. Nadat de vader van Erdal van de schrik is bekomen wordt Sjamil opgenomen in het gezin en raakt hij bevriend met Erdal. Het is Sjamil die Erdal leert om Nederland te waarderen.’ De sterke, levenslustige Sjamil heeft eerst een warm nest en een verblijfsvergunning nodig. Daarom staat hij op een goede dag op de stoep van het ouderlijk huis in Utrecht van de zwaarmoedige, pessimistische, altijd spijbelende Erdal Balci. Sjamil meldt zich als de officiële zoon van Riza Balci en dus als tweelingbroer van Erdal. Nadat vader Balci van de schrik bekomen is, wordt Sjamil opgenomen in het gezin. Dat is een begin van een bijzondere vriendschap. Een zoektocht naar liefde en geluk en natuurlijk naar Simone Zalm. Erdal Balci weet de lezer de gebeurtenissen als volstrekt vanzelfsprekend en logisch te presenteren, ook al wordt het verhaal op een geheel eigen wijze verteld. Zijn personages sympathiek of onsympathiek, zijn stuk voor stuk geloofwaardig en schitteren in hun boosaardigheid of hun aaibaarheid. De verteller die het verhaal van Sjamil tracht te te reconstrueren, raakt af en toe verstrikt in het verhaal dat ook een stuk van zich zelf is. Het boek is tenslotte een heel aangename mix van autobiografisch schrijven, maatschappelijk engagement en een frisse satire. Een staaltje verbluffende schrijfkunst.

André Oyen

 

22:59 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.