Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

24-07-16

De dagen, de dingen Pauline Sparreboom

dac2bf2211d03b19f6b891c53bd00d80.jpg


 

De dagen, de dingen

Pauline Sparreboom

9789054523109

Passage 45



Weerspiegeling/



Vannacht was ik een geul zonder afslag, einde /

weerspiegelt loos op gladde huid tot richting deinde /

maar het water wordt lichter, lichter dicht me/



wanneer je laat nog, het beest van je spoelt/

aan de druppels voelt na je huid alsof je mist iets /

schreeuw je lichter, lichter hoe je me uitkleedt/



voor de spiegel en ik verraden niet meer weet/

of zij mij of ik haar beweeg en welke weerspiegeling /

nu de lichtste. Zo druk ik vaak mijn hoofd nog/



in mijn moeders schoot: om mij te herhalen /

in een plek die ik herken. Dan lacht ze/

en zegt dat ik daar nu echt te zwaar voor ben./



Pauline Sparreboom (1989) volgt de master Neerlandistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Ze was een jaar huisdichter aan de Rijksuniversiteit Groningen en werd gevolgd voor de documentaire ‘Jonge dichters van het Noorden’. Als optredend dichter is ze op verschillende poëziefestivals te zien.

De dagen, de dingen is een Gedichtenbundel bestaande uit drie cycli met elk vier tot zes gedichten. In haar poëzie zoekt de dichter (1989) naar de balans tussen het persoonlijke en het abstacte. Enkele gedichten zijn meer proza of kortverhaal te noemen, zoals 'De dagen' (bladzijde 11), 'Wachtkamer' (bladzijde 23) en 'Antonie' (bladzijde 39, over Antonie Kamerling).

De dagen, de dingen, creëert een wereld waarin het verlangen naar herhaling en verdwijning wordt uitgespeeld. De hang naar geborgenheid, van moederschoot tot een nahijgend lichaam na vermenging zweeft doorheen de woorden. Het ritme van de dagen is verdwenen, verschuift langzaam naar een onzekere droom om bruuske te ontwaken in het overlijdensbericht van een beroemde mooie man.

De taal groeit met elke gedachte, elke uitdrukking, elke zin om een universum te weven waarin wezens en dingen onderdak vinden. In combinatie met de mooie tekeningen van Rob Strick ademt deze bundel een bijzondere sfeer uit.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.