Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

04-07-16

Vaarwel en beste wensen Pier Paolo Pasolini

9789463101189.jpg


Vaarwel en beste wensen

Pier Paolo Pasolini

Poëzie en polemieken

Publicatie datum

.2016

ISBN

978-94-6310-118-9/

Prijs

19.95

240

Pier Paolo Pasolini (Bologna, 5 maart 1922 – Lido di Ostia, 2 november 1975) was een Italiaans filmregisseur, dichter, schrijver en marxist.

In 1939 ging hij studeren aan de universiteit van Bologna. Hij publiceerde zijn eerste gedichtenbundel (Poesia a Casarsa) in 1941. Tijdens de toen aan de gang zijnde Tweede Wereldoorlog werd hij in het leger opgenomen en raakte hij later in Duitse krijgsgevangenschap waaruit hij echter wist te ontvluchten. Na de oorlog werd hij lid van de Italiaanse Communistische Partij; het lidmaatschap werd hem echter een paar jaar later weer ontnomen toen hij er openlijk voor uitkwam homoseksueel te zijn.

Pasolini schreef wat voor kranten, gaf les en stelde een bloemlezing van de belangrijkste Italiaanse poëzie in dialect samen. Hij doorkruiste de stad Rome en vond “onbezoedeld leven” in de borgata, de sloppenwijken. Medio ´53 bood een van de grote Italiaanse uitgevers, Garzanti, Pasolini een contract aan. “Ragazzi de vita”, Pasolini´s eerste roman, verscheen in ´55. Romeinse achterbuurten vormen de locatie, haar bewoners de personages. Niet de bourgeois-waarden werden verkondigd, maar de vaak verbitterde gedachten en gevoelens van de lagere klassen. Pasolini bracht bescheiden maar krachtig het gevecht van de verschoppeling in beeld. Aan zijn belangstelling voor de Romeinse onderwereld kleefde de romantische idee vast van een ongereptheid, een ongeraakt zijn door de commerciële waarden van het kapitalisme. Ook de poëzie van “Le ceneri di Gramsci” (´57) was een aanval op het kapitalisme en het falen van linkse ideologieën, het samen met de oorlog doodbloeden van het verzet, het heersende conformisme.

Beide werken werden positief onthaald en ondertussen werkte Pasolini vrij intensief mee aan filmscripts van onder meer Fellini, Bolognini en Rossi.

Pasolini kreeg het eerst internationale bekendheid met zijn opmerkelijke film Il Vangelo secondo Matteo (Het evangelie volgens Matteüs) (1964) die zelfs vanuit de Kerk werd geprezen. Vanuit zijn sociale bewogenheid groeide zijn kritiek op de gangbare christelijke opvattingen.

Zijn films schiepen verwarring en waren omstreden, niet het minst vanwege bepaalde obsceniteiten. De bekendste uit zijn laatste jaren waren:

 

Edipo re (1967, over Oedipus)

Teorema (1968)

Medea (1969, over Medea)

Il Decameron (1971) (over de Decamerone van Boccaccio)

Salò o le 120 giornate di Sodoma (Salò of de 120 dagen van Sodom) (1975, naar de roman van de Markies de Sade in combinatie met de Republiek van Salò)

Op 2 november 1975 werd Pasolini gruwelijk vermoord aangetroffen op een strand in Ostia (bij Rome). De echte omstandigheden van zijn moord zijn onbekend, maar een zeventienjarige schandknaap, Giuseppe Pelosi, werd veroordeeld voor de moord. Het is wel mogelijk dat Pasolini om politieke redenen zou zijn vermoord. Pelosi, die zijn straf inmiddels had uitgezeten,verklaarde in een interview voor het eerst dat er anderen medeverantwoordelijk voor de moord waren en trok hij zijn bekentenis in. Naar aanleiding hiervan heropende de politie de zaak, maar de rechtbank besliste dat er onvoldoende nieuwe feiten waren om het onderzoek voort te zetten. In 2009 werd bekend dat de zaak opnieuw heropend zou worden, wat in 2010 ook daadwerkelijk gebeurde. In maart 2015 sloot de rechtbank echter het dossier opnieuw, omdat er in haar ogen wederom geen nieuwe belastbare feiten aan het licht waren gekomen.

 

Voor, tijdens en na het filmen werkte Pasolini vol overgave aan proza, poëzie en kritische essays.Pier Paolo Pasolini blijft fascineren. Ruim veertig jaar na zijn gruwelijke dood vormt het oeuvre van de grote Italiaanse schrijver, dichter en filmmaker nog steeds een inspiratiebron. Vooral zijn latere poëzie en maatschappijkritische werk staan weer volop in de belangstelling. In de jaren zestig en zeventig ontpopte Pasolini zich als een moedig en gepassioneerd criticus van de consumptiemaatschappij. Zijn beruchte polemische teksten over thema’s als abortus, drugs, mannen met lang haar, het nieuwe fascisme, terrorisme, de bourgeoisie en de studentenbeweging, waren rechts én links een doorn in het oog.

 

Voor deze bloemlezing koos en vertaalde Piet Joostens de mooiste en belangrijkste teksten uit deze periode, nooit eerder vertaalde polemieken uit de Scritti corsari en de Lettere luterane, en vulde die aan met nieuwe vertalingen van inmiddels klassieke gedichten.

Wie na het verorberen van deze teksten nog meer over deze figuur zou ik aanraden om de vuistdikke biografie Pasolini requiem van Barth David Schwartz ter hand te nemen.

André Oyen

 

00:01 Gepost in BOEKEN, Poëzie | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.