Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

26-04-16

Leesgroep "Babbitt" van Sinclair Lewis

9789028242180.jpg


Leesgroep "Babbitt" van Sinclair Lewis

donderdag 28 april om 20u

De leesgroep wordt begeleid voor Edith Aerts en Frans Buelens.

Gratis maar graag inschrijven bij groenewaterman@groenewaterman.beBabbittBabbitt



Auteur: Sinclair Lewis

Vertaald door: Paul de Bruijn

Verschenen bij: Uitgeverij Van Oorschot, Amsterdam 2014

Aantal pagina’s: 387

Prijs € 22,50



Sinclair Lewis (1885-1951) was de eerste Amerikaan die de Nobelprijs voor Literatuur mocht ontvangen. Dat hij in 1930 die hoge onderscheiding kreeg, had hij in grote mate te danken aan de roman 'Babbitt'. Het Nobelprijscomité loofde de literaire kracht en de humor waarmee Lewis ‘nieuwe karakters’ ontwierp.

Alcoholverslaving speelde een belangrijke rol in zijn leven net zoals bij andere grote Amerkaanse schrijver zoals Hemingway en Carver. Hij overleed vereenzaamd in 1951 in Rome, aan een hartkwaal die het gevolg was van zijn alcoholisme.

Sinclair Lewis was een belangrijke figuur in de beweging, die in de jaren twintig in Amerika bestaande vooroordelen, verstarringen en onzedelijke toestanden wilde vernietigen. Als satiricus was hij niet alleen vlijmscherp, maar amuseerde hij ook zijn lezers. Met Mainstreet (1920) werd hij beroemd en daarna volgden Babbitt (1922), Arrowsmith (1925), Elmer Gantry (1927) en Dodsworth (1929). Daarna zakten zijn werken af tot een middelmatig niveau.In 1926 won hij de Pulitzer-prijs, die hij weigerde, voor Arrowsmith. De winnaars van deze prijs gaven uitdrukking aan "de heilzame, gezonde aspecten van het Amerikaanse leven" en daarmee zou hij zijn eigen werk hebben verloochend. Elmer Gantry, een boek over een opportunistische priester, werd verboden in Boston en andere Amerikaanse steden, wat ook al eens het geval was geweest bij eerdere boeken en wat later ook nog zou gebeuren. Bij zijn ontvangsttoespraak na het verkrijgen van de Nobelprijs klaagde hij dat veel Amerikanen nog steeds bang waren voor literatuur waarin alles wat Amerikaans isniet altijd verheerlijkt wordt maar ook al eens kritisch bekeken wordt. In Babbitt is de gelijknamige hoofdpersoon zelfvoldaan, dom, bekrompen, conservatief, maar ook een gewiekste zakenman met een druk sociaal leven. Dan probeert hij zich in een drang naar vrijheid aan alle conventies te onttrekken, maar na een reeks minder plezierige ervaringen met radicale politici en bohemiens keert hij terug naar waar hij hoort: het traditionele wereldje van de gezeten burger.



Bijna honderd jaar later is de reputatie van Lewis’ boek verbleekt. Babbit werd een lemma in een woordenboek. In het kader van de Schwob-campagne rond ‘de beste onbekende boeken uit de wereldliteratuur’ (zie http://nl.schwob-books.eu/ was het boek aan een herontdekking toe .

George F. Babbit woont met vrouw en drie kinderen in het fictieve Amerikaanse stadje Zenith, in de wijk Floral Heights, een stralend voorbeeld van suburbia zoals dat een eeuw geleden gestalte begon te krijgen dankzij een groeiende middenklasse, voortgezweept door modernisering en industrialisatie. Een nieuwe wereld met keurige tuinen, geasfalteerde highways, houten carports, slaapveranda´s met eersteklas kwaliteitswekkers en gestroomlijnde automobielen met verzilverde sigarettenaanstekers: materialisme maakt gelukkig en houdt de economie gezond. Er was welvaart, vrije tijd, werd doorgebracht in de bioscoop, op de golfbaan of in de danszaal – inclusief jazz maar drank kon niet (want de drooglegging heerste) en vandaar dan ook dat het boek doordesemd is van ilegale en/of zelf gestokte geestrijke dranken.

George heeft met zijn schoonvader een succesvol makelaarskantoor opgebouwd, is getrouwd met een degelijk ‘vrouwtje’ waar hij nooit echt van gehouden heeft, en zijn kinderen ontpoppen zich allebei als rijkeluisettertjes en lastige pubers. George luncht op de Athletes Club en is lid van de Boosters, een Roteray-achtig old-boys network, waar ondernemers en zakenlieden elkaar erefuncties en zakelijke voordeeltjes toeschuiven. Hij verwerft enig aanzien met even oppervlakkige als meeslepende redevoeringen pro een gezonde ondernemersgeest en contra socialistische arbeidersknuffelarij zoals vakbonden en dergelijke. Zijn faam stijgt verder als hij zitting neemt in het kerkbestuur, en de zondagsschool nieuw leven in blaast, onder meer door een public relations manager in te huren. Belangrijke bijvangst: de sociale netwerken waar hij zich in beweegt leveren hem de geldschieters en voorkennis op voor lucratieve deals.

Babbitt is vaak gespannen, ontevreden en onzeker, en dat wordt verdiept door zijn contacten met oude studievriend Paul Riesling, een ongelukkige groothandelaar in dakpapier die de juiste braltoon niet weet te vinden in contacten met collega’s, melancholieke muziek speelt op zijn viool en lijdt onder zijn huwelijk met een niet zo tedere vrouw. Paul roept in George oude idealen wakker: zijn afgebroken studie voltooien, advocaat worden en de onderdrukte medemens aan zijn recht helpen. In reactie op een wanhoopsdaad van Paul laat George op een gegeven moment zijn leven welbewust ontsporen – terwijl hij zichzelf probeert wijs te maken dat dat de ware vrijheid is. Hij vergooit zich aan illegale drank en een lustige weduwe, en zijn ideeën lijken wel socialistische getint te zijn constateert zijn omgeving vol afschuw. Maar Babbitt blijkt toch een vos te zijn die zijn streken niet verleert.

Babbitt is een vrij humoristisch portret van een Amerikaanse antiheld, dat een beetje oubollig aandoet maar gezien de tijdsgeest lekker wegleest.

André Oyen

 

De commentaren zijn gesloten.