Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

10-04-16

Kaapse goudbessen Kroniek van een illusionaire vrede Mala Kishoendajal

41DFEVlViCL._SX331_BO1,204,203,200_.jpg


Kaapse goudbessen Kroniek van een illusionaire vrede
Mala Kishoendajal
in de Knipscheer, 2015, 336 p.
"Ik kwam met de tram, helemaal van het Hanoemanplantsoen, zoals de meeste Hindoestaanse oudjes zeggen, die denken dat de gemeente de straat heeft genoemd naar de apengod, omdat er zoveel Hindoestanen in de Schilderswijk wonen. Maar het heet Hannemanplantsoen."

Mala Kishoendajal (25 augustus 1959, Paramaribo) emigreerde in 1968 met haar ouders van Suriname naar Nederland. Zij kwam uit een sociaal-culturele setting, waarin de Hindostanen, ook haar grootouders, nog alle sporen droegen van India, hun thuisland, in hun -rurale- stijl van leven. Zij kwam aan in een land waar kleurlingen in het straatbeeld op de vingers van een hand te tellen waren. De verwarringen die dat met zich meebracht, gaf ze een plek in haar autobiografische debuutroman Dame Blanche (2001) en de klokkenluiderroman Het Boegbeeld (2002, Uitgeverij In de Knipscheer). Kaapse Goudbessen bestaat uit een reeks column-/kroniekachtige teksten die op een bepaalde wijze met elkaar zijn samengevlochten tot een harmonieus relaas. De verhalen zijn mijmeringen waarbij taferelen uit het heden en zelfs uit het zeer grijze verleden langs elkaar flitsen. Het koele heden wordt steeds gespiegeld tegen de achtergrond van een onderdrukkend eigenlijk slavernijverleden. In een heel aangrijpende introductiescène maken we kennis met een van de twee sleutelpersonages uit het geheel van verhalen. Het is Hira, een bejaarde vrouw, en zij blikt terug op haar leven in Nederland en Suriname. Vooral denkt zij aan haar oudste zoon Balwant, wiens leven werd getekend door echtscheiding en het verlies van zijn kinderen. Haar herinneringen dwalen af naar haar ouders. Hira dwaalr steeds verder af in het verleden en haalt zich de verhalen voor de geest over de grootouders van haar moeder, Masapeb Mohesh en Hiran Pyari, die met de eerste lichting Indiërs naar Suriname kwamen, over hoe ze leefden in India. Ze herinnert zich het markante verhaal van haar vaders ouders, Kishoendyal Soekhoer en Sanichari Kanhai. Drie jaar na zijn aankomst in Suriname, werd Kishoendyal in 1896 veroordeeld tot zes jaar dwangarbeid wegens doodslag. Hij werd opgesloten op Fort Zeelandia tussen andere Hindoestanen die streden tegen de 'koloniale hebzucht' en onderdrukking. Bij terugkeer trof hij zijn vrouw en twee zoons in een ander gezin aan. De herinneringen van Hira worden afgewisseld met de omzwervingen van het ander sleutelpersonage Armand Veldhuizen, die Utrecht verlaat om in Den Haag te gaan werken. In de trein laat hij het leven dat hij achterlaat de revue passeren: een dominante moeder en een overspelige vader die hen heeft verlaten; zijn vriend Prém, die na te zijn beledigd door zijn moeder, zijn verjaardagsfeest verliet en die hij sindsdien niet meer heeft gezien; zijn pianolerares Constance, die hem inwijdde in de werken van Robert Schumann én in de erotische experimenten. Zijn nieuwe leven is zowel uitdagend, ontheemdend maar ook verrijkend ook verliest hij huis, baan en geheugen, nadat hij als zogenaamde journalist die op zoek is naar eerste-uursmigranten, kennis maakt met Koesoem, de ex-vrouw van Balwant. Na enkele jaren geleefd te hebben als zwerver, belandt hij in PsyKick, waar hij op een imaginaire laptop zijn observaties van de omgeving en zijn gedachten optekent over het leven met zijn dominante Moeder. En daar komt het verhaal van de twee sleutelpersonages samen. Uiteindelijk stroomt het verhaal van Hira samen met het verhaal van Armand Veldhuizen. Mala Kishoendajal heeft een schitterende en rijke roman geschreven waarin we uitgebreid kunnen dwalen in het verleden en heden van de gemeenschap van de Nederlandse Hindostaanse gemeenschap in hun thuislanden en daarna in Nederland ondersteund door de twee hoofdpersonen met hun schijnbaar afzonderlijke levens die elkaar raken. Mala Kishoendajal heeft een gevoel voor taal en stijl waardoor ze met overvloed aan kracht van de verbeelding de lezer laat genieten van een uiterst mooie leeservaring.

André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.