Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

24-02-16

Een weekendje oorlog Frans Van Deijl

thumbnail.jpg


Een weekendje oorlog

Frans Van Deijl

18,50

192 pagina's

Omslag: Roald Triebels

ISBN: 978 90 5759 7633

2016 Podium

Ik moest denken aan Rutger, de muizendoder uit mijn studentenhuis, die de lust van het pijnigen, het doden ook al vergeleek met de drang om een vrouw te veroveren en gewoon te nememen.

Frans van Deijl volgde de journalistiekopleiding te Utrecht en begon begin jaren tachtig zijn journalistieke carrière bij het Eindhovens Nieuwsblad, de eerste gratis krant in Nederland die echter spoedig weer failliet ging. Hij vervolgde zijn loopbaan bij 'De gecombineerde' en De Tijd, later HP/De Tijd. Ook was hij actief voor de nationale televisie, bij Karel van de Graaf en RTL Nieuws, en schreef hij voor Elsevier en Het Parool.

Nadat Van Deijl bij Het Parool werd ontslagen schreef hij in 2005 zijn Dagboek van een werkeloze, hetgeen de definitieve start bleek van eenschrijversloopbaan. Met zijn verhalenbundel Oorlogshonger uit 2006 begaf hij zich op het literaire pad. Zijn romandebuut kwam in 2008 met De jonge minnaar, waarvoor hij werd genomineerd voor de Debutantenprijs. Met het satirische feuilleton Don Diks, over de heldhaftige avonturen van een dagbladjournalist, keerde hij opnieuw terug naar de wereld van de journalistiek. Ander werk is Monday, monday (2011) en Bountymeisje (2012).

De Plek, Oosterbeek 1944 (later uitgedijd tot Oorlogshonger) werd een spannend verslag van een zoektocht naar het verleden. Van Deijl brengt in een schuttersput de nacht door op de plek waar de dramatische luchtlandingen van Britse troepen plaatsvonden. Hij is jaloers op hen die de slag meemaakten, geeft toe gefascineerd geraakt te zijn door uniformen en andere memorabilia uit de oorlog. Maar ook slaagt hij er in, de plek des onheils tot leven te wekken.

De hele bundel bestaande uit drie verhalen kende allemaal hoofdpersonen, die een fascinatie hebben voor de oorlog. En die fascinatie voor de oorlog en alles wat er mee te maken heeft krijgt ook in Een weekendje oorlog weer een uiterst belangrijke rol.

Het verhaal begint heel gemoedelijk met vier Nederlandse vrienden,die gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog, vertrekken voor een weekendje naar Normandië. Het doel is om ter plaatse een van de torenhoge kliffen te beklimmen, precies zoals de Amerikaanse Rangers dat in 1944 op D-day deden. Maar er is één verschil: de Rangers werden tijdens hun klim van bovenaf beschoten door de vijand, en velen van hen lieten daarbij het leven. Bang voor Duitsers hoeven de vier vrienden niet te zijn. Denken ze. Maar de door hen nagespeelde oorlogsscène krijgt een heel bizar vervolg. Het lijkt een waanzinnig verhaal, maar het zou ook wel echt gebeurd kunnen zijn. Of hoe een uit de handgelopen grap gekoppeld aan een fascinatie voor oorlog dramatische gevolgen kan hebben. Frans Van Deijl heeft zijn verhaal bijzonder goed opgebouwd. Zijn personages zouden je buren kunnen zijn en het verhaal heeft je van a tot z in zijn greep en het gaat dan ook naar een bijzondere climax. Mooi is ook hoe hij de nawerking van een traumatische ervaring weergeeft. Een weekendje oorlog is een bijzonder verrassend en vooral goed geschreven boek dat adoratie en fascinatie voor oorlog in een wel bijzonder hallucinant daglicht plaatst.

André Oyen

 

 

18,50

192 pagina's

Omslag: Roald Triebels

ISBN: 978 90 5759 7633

2016 Podium

Ik moest denken aan Rutger, de muizendoder uit mijn studentenhuis, die de lust van het pijnigen, het doden ook al vergeleek met de drang om een vrouw te veroveren en gewoon te nememen.

Frans van Deijl volgde de journalistiekopleiding te Utrecht en begon begin jaren tachtig zijn journalistieke carrière bij het Eindhovens Nieuwsblad, de eerste gratis krant in Nederland die echter spoedig weer failliet ging. Hij vervolgde zijn loopbaan bij 'De gecombineerde' en De Tijd, later HP/De Tijd. Ook was hij actief voor de nationale televisie, bij Karel van de Graaf en RTL Nieuws, en schreef hij voor Elsevier en Het Parool.

Nadat Van Deijl bij Het Parool werd ontslagen schreef hij in 2005 zijn Dagboek van een werkeloze, hetgeen de definitieve start bleek van eenschrijversloopbaan. Met zijn verhalenbundel Oorlogshonger uit 2006 begaf hij zich op het literaire pad. Zijn romandebuut kwam in 2008 met De jonge minnaar, waarvoor hij werd genomineerd voor de Debutantenprijs. Met het satirische feuilleton Don Diks, over de heldhaftige avonturen van een dagbladjournalist, keerde hij opnieuw terug naar de wereld van de journalistiek. Ander werk is Monday, monday (2011) en Bountymeisje (2012).

De Plek, Oosterbeek 1944 (later uitgedijd tot Oorlogshonger) werd een spannend verslag van een zoektocht naar het verleden. Van Deijl brengt in een schuttersput de nacht door op de plek waar de dramatische luchtlandingen van Britse troepen plaatsvonden. Hij is jaloers op hen die de slag meemaakten, geeft toe gefascineerd geraakt te zijn door uniformen en andere memorabilia uit de oorlog. Maar ook slaagt hij er in, de plek des onheils tot leven te wekken.

De hele bundel bestaande uit drie verhalen kende allemaal hoofdpersonen, die een fascinatie hebben voor de oorlog. En die fascinatie voor de oorlog en alles wat er mee te maken heeft krijgt ook in Een weekendje oorlog weer een uiterst belangrijke rol.

Het verhaal begint heel gemoedelijk met vier Nederlandse vrienden,die gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog, vertrekken voor een weekendje naar Normandië. Het doel is om ter plaatse een van de torenhoge kliffen te beklimmen, precies zoals de Amerikaanse Rangers dat in 1944 op D-day deden. Maar er is één verschil: de Rangers werden tijdens hun klim van bovenaf beschoten door de vijand, en velen van hen lieten daarbij het leven. Bang voor Duitsers hoeven de vier vrienden niet te zijn. Denken ze. Maar de door hen nagespeelde oorlogsscène krijgt een heel bizar vervolg. Het lijkt een waanzinnig verhaal, maar het zou ook wel echt gebeurd kunnen zijn. Of hoe een uit de handgelopen grap gekoppeld aan een fascinatie voor oorlog dramatische gevolgen kan hebben. Frans Van Deijl heeft zijn verhaal bijzonder goed opgebouwd. Zijn personages zouden je buren kunnen zijn en het verhaal heeft je van a tot z in zijn greep en het gaat dan ook naar een bijzondere climax. Mooi is ook hoe hij de nawerking van een traumatische ervaring weergeeft. Een weekendje oorlog is een bijzonder verrassend en vooral goed geschreven boek dat adoratie en fascinatie voor oorlog in een wel bijzonder hallucinant daglicht plaatst.

André Oyen

 

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.