Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

13-02-16

Tussen bannelingen en bohemiens Marona van den Heuvel

9789492190130-cover4.jpg


Tussen bannelingen en bohemiens
Marona van den Heuvel
Kleine uil, 2016, 160 p.
"Twee miljoen mensen op de been, Parijs in vuur en vlam. JE SUIS CHARLIE overal om me heen. Een gevoel van solidariteit dat ik nooit eerder heb meegemaakt. Al deze mensen zijn allemaal persoonlijk geraakt door de aanslag. Nog nooit waren er zoveel mensen bij een demonstratie in Frankrijk. Vandaag is Parijs het centrum van de wereld, op alle continenten zitten mensen gekluisterd aan de tv of organiseren ze uit solidariteit hun eigen demonstraties in Hongkong, Londen, Kiev of Sydney. Het is indrukwekkend hoe de stromen mensen maar blijven en blijven komen.’"

Over Parijs worden vele liedjes gezongen, films gemaakt en boeken geschreven. Maar de echte ziel van de lichtstad kun je er niet echt in terugvinden, want Parijs is meer dan een ansichtkaart. Parijs heeft zoveel verschillende culturen in zich verborgen en de kleur van deze gemeenschappen ziet (wil) niet iedereen zien. De Amerikaanse schrijver Edmund wilde in zijn boek De flaneur(2002) Parijs verkennen zoals je dat met het lichaam van een geliefde doet, namelijk met je lichaam en je geest alles ruiken, proeven, voelen en alles leren begrijpen en aanvoelen wat met dat lichaam te maken heeft. En als je op dezelfde manier Parijs wil leren kennen en verkennen dan moet je gaan flaneren, doelloos rondslenteren en alles in je opsnuiven wat de Lichtstad uitademt. De flaneur weet waar de beste sashimi en de beste couscous is te te vinden, maar hij niet alleen rijkelijk voorzien van bonnes adresses. Als een balzaciaanse romanheld heeft hij heel Parijs aan zijn voeten uitgestrekt zien liggen, terwijl hij op de trappen staat van die aan Franse militaire aspiraties opgedragen grafkapelgrafkapel, de Sacré –Coeur. Mooi boek maar toch nog erg een Amerikaan in Parijs. Volbloed Parijzenaar Jean Rolin vekende in 2000 via zijn boek Zones met een minimum aan geld, zonder vrienden en te voet of met het openbaar vervoer een zwerftocht door die delen van Parijs waar hij normaal gezien nooit kwam en ook niet de intentie had er naaar toe te gaan. Om aan zijn zwerftocht toch een tastbaar bewijs over te houden besloot hij een soort dagboek bij te houden van deze onderneming die Baudelaire hem reeds voordeed in een 'ander ' Parijs. Want Parijs mag dan nog wel steeds een mondiaal karakter hebben, de accenten zijn verlegd. Het is niet echt meer de thuishaven voor artistieke buitenlanders die in het hun land niet maakten en daarom in de lichtstad hun heil kwamen zoeken. Parijs is meer dan welke stad in Europa ook het toevluchtsoord van arme mensen uit alle naties. Maar dat zorgt net als in Londen, Brussel en Antwerpen voor de nodige aanpassing zowel van autochtone als van allochtone kant en het is vooral die kant van Parijs, die we terugvinden in Zones. In Tussen bannelingen en bohémiens bezoekt ook schrijfster Marona van den Heuvel delen van Parijs waar gewone bezoekers meestal geen voet zetten. Ze werkte er van 2009 tot 2011 als persattaché voor de Nederlandse Ambassade en dat maakt dat ze heel wat contactpersonen kent die haar bijzondere plaatsen kunnen brengen . Ze spreekt met de artiesten van de kunstenaarskolonie La Ruche, portretteert een Perzische kolonel van de sjah en de achterkleindochter van Raspoetin, peilt de sfeer onder de Joden na de Charlie Hebdo aanslagen, bezoekt Viëtnamezen (al dan niet bootvluchteling). Ze observeert de bobo’s (bourgeois-bohémiens), rondom het Canal Saint-Martin en bezoekt illegalen die in kleine bootjes de oversteek hebben gewaagd en nu proberen te overleven in de uitzichtloze banlieue. Maar ze schetst ook de echte Parisiens, die middenin deze turbulente metropool onverstoorbaar vasthouden aan de ongeschreven regels van het Parijzenaarschap. Marona van den Heuvel schrijft heel vlot en boeiend en wat voor mij zo bijzonder is, kan je zeker het culturele aspect noemen dat bannelingen in Parijs zo intens uitdragen en dat in dit boek ook zo een belangrijke krijgt. Ze geeft zelfs gedichten en dergelijke weer. Kortom zij maakt de kleurrijke en zo rijke reis door Parijs die ik zelf ook graag zou maken en die ik dank zij dit prachtige boek al voor een stuk beleefd heb. Indien je je als lezer graag laat bekoren door de geestelijke uitwasemingen van een schrijfster, die poëzie maar ook avontuur en schoonheid vindt onder elke Parijse straatsteen, elke ober, elke vluchteling, elke kunstenaar of 'vrai Parisien', die moet dringend in dit boek duiken en het niet meer verlaten tot het laatste woord gelezen is. Geloof me het wordt een heel verfrissende plons.

André Oyen

15:47 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.