Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

30-01-16

Het relaas van Solle Andreas Oosthoek

9200000035871120.jpg


Het relaas van Solle
Andreas Oosthoek
123455 waarderingen 
ISBN: 9789059365698
Jaar: 2015
220 p

Deze keer eens geen groene anjer,’ heeft hij laten weten.
‘Dat staat zo gedateerd, zo tout à fait Oscar Wilde… Ik ben in de meute te herkennen aan een chic rood jasje. Taf. Scharlaken, als de hoeren van Lissabon.’
Tussen de debuten die genomineerd werden werden voor De Bronzen uil in 2015 vond ik er twee duidelijk uitspringen, namelijk Inge Schilperoord (1973) met Het relaas van Solle. Beide auteurs mogen dan in leeftijd heel wat met elkaar schillen, ze hebben echter met elkaar gemeen dat ze beiden heel sfeervolle en vernieuwende werken schreven.
In 1974 schreef Andreas Oosthoek een bijzonder mooi boek over een opbloeiende liefde tussen twee jongens in het Zeeuwse polderlandschap die later een liefde op lange afstand werd. Veertig jaar werd het manuscript verloren gewaand, tot het op zolder werd teruggevonden. Hij voegde stukken toe, schaafde het bij, en weer borg hij het op. Er kwamen in 2012 en 2014 nog twee momenten van aanpassing voordat het huidige werk ontstond.
De jonge Solle groeit op in de Zeeuwse polder van de jaren vijftig, waar hij later het familiebedrijf zal overnemen. Als boerenzoon op het gymnasium is hij een buitenbeentje, maar dan ontmoet hij de excentrieke Jacques – een buutendieker, net als hij. De jongens worden onafscheidelijk.

Terwijl Solle zich sterk verbonden voelt met zijn geschiedenis en familie, wil de jonge baron Jacques Christophe d’Ulm de wijde wereld in. Hij wil een nomadisch bestaan leiden, de vrijheid opzoeken, in Parijs, Londen of New-York. Ook al blijft hij Solle trouw toch vertrekt Jacques naar Frankrijk om er een kunstzinnig leven te leiden. Solle is, de blonde godenzoon van Zeeuwse en Deense afkomst en voelt zich verbonden met zijn familie, zijn geschiedenis, zijn Zeeuwse polder en zijn toekomstige taak als hoeder van La Solitude.
Het contact tussen de jongens blijft intensief, ook op grote afstand. Ook al bewegen hun levens in andere richtingen, ze blijven dromen van een toekomst met elkaar. Een heel mooi aspect in het boek is het feit dat de ouders zo positief omgaan met de homoseksualiteit van hun Zonen. De vader van Solle schrikt er zelfs niet voor terug om een conftontatie met de schooldirectie aan te gaan. Maar dan wordt Jacques getroffen door een onbekende ziekte, en verdwijnt alle hoop op samen oud worden een lang leven.
De taal van Andreas Oosthoek is prachtig. Zijn personages zijn zo mooi geschetst, Solle aan wie de Zeeuwse klei kleeft en de uitgelaten, excentrieke en poëtische Jacques. Op het eerste gezicht onverenigbaar maar uiteindelijk toch één vaste hand in een gelukkige hand, een vuist die zelden beeft, zoals de auteur het zelf zo treffend beschrijft. Een heel bijzonder en beklijvend werk.
André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.