Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

20-01-16

Geen weg terug Iraida van Dijk- Ooft

9789062658787.jpg


Geen weg terug
Iraida van Dijk-Ooft
In DeKnipscheer, 2015, 224 p.


" Morrend schuift hij toch naar de andere kant van het bed en keert haar de rug toe. In een wolk van babypoeder en een zweem van urine komt ze naast hem liggen. Haar buikwarmte tegen zijn rug, een benige arm over zijn zij. Een hand quasi-losjes op zijn buik. Ooit was er niets leukers dan dat oma bij hem in bed kwam liggen. Ze joeg de boze dromen weg. … Oma’s puntige beenderen steken onaangenaam in zijn vlees. Haar elleboog in zijn zij, haar pols op zijn maag. Magere knieën tegen zijn gespierde dijen. Hij krijgt geen lucht meer, wil gaan slapen zonder al dit gedoe."

Iraida Martha van Dijk-Ooft (1974) woont en werkt in Paramaribo. Zij studeerde in 2014 af aan de Schrijversvakschool in Paramaribo. Met haar debuutroman Geen weg terug wil zij een heel moeilijke periode die het Suriname volk moest doorleven, aankaarten. Het boek schetst de periode van 1962 tot 2014, een belangrijke moment voor Suriname, met name voor al die bewoners van het gebied dat later een stuwmeer werd. Nooit is hun leven meer normaal geworden. Vooral omdat ze niet alleen hun huis en verleden verloren maar ook hun dierbare gestorvenen op de begraafplaatsen achterlieten. Alles viel immers ten prooi aan het water. Geen weg terug beschrijft het zwijgen van generaties en de grote gevolgen ervan. Precies 50 jaar nadat de Afobakadam gesloten werd en het Brokopondostuwmeer zich met water begon te vullen, zoekt Alex naar goud op de plek waar zijn moeder Bé ooit is geboren. Daar waar de oude kankantri stond. Het begon allemaal op de vooravond van de dood van zijn moeder Béate. Zij spoorde haar zoon aan om te gaan uitzoeken wie hij is en waar hij vandaan komt. Het duurt negentien jaar voordat hij aan haar woorden gevolg geeft en hij daadwerkelijk op zoek gaat. Hij leert zijn verleden kennen en dat van vele anderen in zijn omgeving. Dembeston, eerst een woord, later een vergeten plaats, en een massa water komen via een droom tot hem. Heel zijn zogenaamde gelukkige jeugd blijkt een leugen te zijn. Het samenwonen, met zijn moeder, bij opa John en oma Suze, het was allemaal gebaseerd op leugens en verzwijgen en heeft zijn moeder in een hel doen leven. De auteur verweeft historische feiten met fictie in een grootse roman die een stuk patriarchaat blootlegt, waarmee we bijvoorbeeld ook geconfronteerd werden in het werk van Alice Walker, Toni Morrison en Astrid Roemer, en dat generaties lang giftige sporen nalaat. Een bijzonder goed gestileerd boek dat door zijn tijdschakeringen de lezer ook de de evolutie van het landelijk Suriname laat beleven.
André Oyen

00:00 Gepost in BOEKEN | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.