Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

09-03-17

Tous les soleils'

 

 

ma1007558.jpg


 

Week van de vrijwilliger

Tous les soleols

Alternatieve titel: Silence of Love

Frankrijk
Komedie
105 minuten

met Stefano Accorsi, Anouk Aimée en Clotilde Courau

Regie:Philippe Claudel

Philippe Claudel (Dombasie-sur-Meurthe,1962) schrijft romans, verhalen en scenario's. Voor zijn romans ‘Meuse l'oubli’, ‘Quelques-uns des cent regrets’, ‘J'abandonne’ en ‘Le bruit des trousseaux’ ontving hij al diverse literaire onderscheidingen, waaronder de Prix Marcel Pagnol, de Feuille d'or en de Prix France Télévision. Zijn verhalenbundel ‘Les petites mecaniques’ werd in 2003 onderscheiden met de Prix Goncourt voor verhalen. Zijn roman ‘Grijze zielen’ betekende zijn doorbraak naar het grote publiek. Het boek werd verfilmd en genomineerd voor alle belangrijke literaire prijzen en onderscheiden met de prestigieuze literaire Prix Renaudot. De Franse boekhandelaars, die er zo'n 250.000 exemplaren van verkochten, verkozen het tot boek van het jaar.

Il y a longtemps que je t’aime was zijn eerste speelfilm die een internationaal succes werd en  er is ook  Tous Les Soleils.

 Alessandro (Stefano Accorsi) is van Italiaanse afkomst, woont al lang in Straatsburg (Frankrijk) en is kort na de geboorte van zijn dochter Irina (Lisa Cipriani) weduwnaar geworden. Alessandro woont in een gezamenlijke huishouding met zijn 15-jarige puberende dochter en zijn broer Luigi (Neri Marcore). Broer Luigi is een prettig gestoorde dwarsligger van middelbare leeftijd die uit protest tegen Berlusconi geen Italiaans meer wil spreken en niet meer de straat op wil. Hij spoort anderen ook aan tot anarchistisch gedrag en vraagt een uiteraard kansloos politiek asiel in Frankrijk aan. Luigi wil niet werken, teert een beetje op de zak van zijn broer, schildert wat, maar wil zijn kunst ook niet verkopen. Hij kijkt veel naar licht erotische soaps op de TV, kan goed schrijven, is een lekkerbek, kookt heerlijk, wast, strijkt en poetst en begrijpt Irina veel beter dan haar vader en spant dan ook een beetje met haar samen.

Irina vindt alles wat haar vader doet vanzelfsprekend gênant en passionele Italiaanse twisten daarover zijn dan ook aan de orde van de dag. Soms voelt het voor Alessandro alsof hij twee tieners moet opvoeden.

Alessandro heeft zijn overleden vrouw nooit kunnen vergeten en hij wil geen nieuwe relatie aangaan. Naast zijn docentschap barokke muziek, zingt hij in een koor en leest hij boeken voor aan zieken(prachtig in beeld gebracht). Dochter Irina vindt dat haar vader chagrijnig wordt en volgens haar is het na vele jaren weduwnaarschap tijd voor hem om maar weer eens verliefd te worden en ze schakelt Luigi in om heimelijk via een dating site een nieuwe liefde voor Alessandro te vinden. Zelf heeft ze ook pas de liefde ontdekt en ze vindt dat zalig maar wanneer papa haar in passionele omhelzing met haar vriendje aantreft is hij in alle staten.

Het is overduidelijk dat drama maestro Claudel een stuk beter ligt dan komedie. De personages in de film zijn vrij clichématig en licht karikaturaal. De verwikkelingen zijn in hoge mate voorspelbaar, en de grapjes soms iets te belegen maar toch blijft de film overeind als een huis en weet hij te ontspannen en wekt hij sympathie op. Dit is voor een stuk te danken aan de prachtige muziek uit La Tarantella van het barokensemble L’Arpeggiata, de sfeervolle fotografie en tevens de ijzersterke vertolking van de Italiaanse acteur Stefano Accorsi. Wat Kristin Scott Thomas voor Il y a longtemps que je t’aime was is hij voor Tous les soleils. Hij is sexy, passioneel, intellectueel en hij heeft humor. En reken maar dat hij alles perfect weet te doseren. Subliem!

Tous les soleils' is een kleurrijke en blijmoedige film.

André Oyen

 

http://www.cinebel.be/nl/film/media/1007558-Tous-les-sole...

 

De commentaren zijn gesloten.