ANSIEL

'Un mundo menos peor

Na een moeizame kankerbehandeling vertrekt Isabelle met haar twee dochters naar een klein dorpje aan de kust. Ze wil dat haar oudste dochter Sonia daar kennismaakt met haar vader, Cholo. Hij werd in de jaren zeventig door militairen gevangen genomen toen Isabelle zwanger was. Ze hebben nooit meer iets van Cholo gehoord tot de vorige zomer toen Isabel’s broer terwijl hij op vakantie was in Mar de Ajo toevallig brood kocht in Cholo’s bakkerij.
 Als Isabelle met haar twee dochters in het kustplaatsje aankomt, worden ze door de bewoners van het dorp met argwaan ontvangen. Cholo heeft nooit verteld over Isabelle, omdat hij probeerde zijn verleden uit te wissen en te vergeten. Samen met haar dochters gaat Isabelle de confrontatie aan met het geroddel en de vooroordelen en probeert door de emotionele muur van Cholo te breken.

 De behoudende en roddelende bewoners bezien hen met wantrouwen. Ze zijn dol op Cholo, een eenvoudige en rustige man die voor hen brood bakt. Zij weten helemaal niets van zijn verleden. Hij kwam al lang geleden naar het plaatsje na een lange periode van gevangenschap en vernedering, om daar een nieuw leven te beginnen. Langzamerhand keert het tij. Na een woordenwisseling tussen Sonia en enkele roddelende vrouwen over de bedoelingen van haar moeder, groeit het respect voor Isabel in de kleine gemeenschap. Uiteindelijk besluit Isabel om Cholo een laatste kans te geven zijn verleden te erkennen. De regisseur tracht de toeschouwer na te laten denken over hoe de Argentijnen verbonden zijn aan de liefde voor hun land midden in de realiteit van hun recente verleden met de dictatuur  en verzet. De film wil een beeld geven van de gevolgen voor een individueel slachtoffer van het voormalige militaire regime in Argentinië.. Het verhaal begint met een goede sfeertekening van de reis van Isabel en haar twee dochters naar het stille badplaatsje. Hoe stel je je in op een vader die je nog nooit hebt gezien? Wat zeg je tegen een man die twintig jaar lang is weggebleven en je wil vergeten? Buiten het badseizoen zijn dit soort plaatsjes meestal stil en troosteloos. De daarbij horende grauwheid en triestigheid van zo´n plaatsje is op zich goed getroffen. De achterklap en de roddels van de plaatselijke bevolking, goed vertegenwoordigd in de figurantenrollen, is geloofwaardig en geeft een goed beeld van  de kleine xenofobe gemeenschap.

'Un mundo menos peor' won in 2004 op het Film Festival van Venetië de Prijs van de Stad Rome. Filmmaker Alejandro Agresti is een duizendpoot op het gebied van film. Agresti is niet alleen een bejubeld regisseur, hij is ook scenarioschrijver, acteur, producent, cameraman en componist. Hij is een immens populaire filmmaker in Argentinië en hij is beloond met vele internationale prijzen. Andere Sinema op zijn best!

André Oyen

 

'Un Mundo Menos Peor'

Argentinië, 2004
Productie: Alejandro Agresti, Pablo Bossi
Scenario en regie: Alejandro Agresti
Camera: Jose Luis Cajaraville
Montage: Alejandro Brodersohn
Muziek: Philippe Sarde
Met: Carlos Roffé, Mónica Galán, Julieta Cardinali, Agustina Noya, Mex Urtizberea
Distributie: A-Film

http://www.ellamira.be/films/12-un-mundo-menos-peor-a-argentijnse-tango-.html