ANSIEL

O vermiljoenen  spleet!

Bart Van Loo

Meulenhoff Manteau

2010

 Het is licht wanneer ik confuus wakker word. Ik heb amper geslapen en krijg mijn ogen maar moeizaam open. Het eerste beeld dat ik in me opneem, is wat zich aftekent in de spiegel aan het plafond. Mezelf halfnaakt. De lakens her en der verspreid. Tussen mijn benen ligt Rabelais. Links van me Appollinaire, aan de andere zijde Louÿs. De achterkant van Diderot probeert zich te verstoppen onder het kussen. Ronsard en Nin liggen op elkaar bij het voeteneinde. Sade is uit het bed gevallen. Ik sta op en poets mijn tanden. Met een trefzeker en bijna teder gebaar veeg ik alle auteurs in mijn koffer, draag ze fluitend naar beneden en stap met een brede glimlach de straat op. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar mijn boek is af. Ik weet het nu wel zeker.

 

 

Op woensdag 3 februari 2010 werd in de galerij De zwarte panter het boek O vermiljoenen SPLEET, seks en erotiek in de literatuur voorgesteld. Een vriend van mij, zei dat dit boek zeker iets voor mij was, want de auteur Bart Van Loo (waar ik tot mijn grote schande nog niets van gelezen had), blijkt een regelrechte Francofiel te zijn, wat ik in bescheiden mate ook ben.

Aanvankelijk weinig enthousiast naar de boekvoorstelling getogen. Want ik moest nog eerst naar een film, ter bespreking, kwam daar door te laat en in een nokvolle ’panter’ kon ik mij moeilijk onzichtbaar maken. Dus ben ik maar buiten blijven kleumen. Door een spleet van de deur, die helemaal niet vermiljoen was, hoorde ik de heldere stem van de auteur voorlezen en dat deed mij beslissen het boek na afloop vlug (het leek wel  of ik geniepig een duister boekje ging kopen in plaats van een  non-fictiewerk) aan te schaffen.  Alle verdere festiviteiten negerend heb ik mij huiswaarts gespoed om plichtbewust mijn filmbespreking te maken. Een maal deze klus geklaard heb ik een heerlijk kopje muntthee gezet. Ik wou nog een kwartiertje uittrekken  om O vermiljoenen SPLEET!  In te kijken.

Persteksten worden meestal geschreven door sluwe pr-mensen die het boek amper open gehad hebben. Maar met volgende tekst bleek dat toch anders te zijn…..

 In deze broeierige geschiedenis van de erotiek lees je hoe onze kijk op seksualiteit in het voorbije millennium is geëvolueerd. O vermiljoenen spleet! laat niemand onbewogen.

Bart Van Loo(1973) verleidt ons tot een intrigerende reis langs de erotische teksten van auteurs die de wulpse lichamelijkheid hebben bezongen. Hoe en waarom deden ze het? Ze trotseerden de censuur en beschreven zonder schroom de intiemste dingen. Die lagere hartstochten komen uitgebreid aan bod. Rabelais’ scabreuze taal, wellustige renaissanceblazoenen en gekruide pedagogische erotica leiden Van Loo naar de legendarische libertijnse teksten van Denis Diderot en markies de Sade. Nadien neemt Van Loo ons mee naar de rechtszalen van het preutse, victoriaanse tijdperk, waar Baudelaire en Flaubert hun zedeloze teksten hartstochtelijk verdedigen. Ten slotte houdt Van Loo ook de hedendaagse pornografie van Michel Houellebecq en Catherine Millet tegen het licht.

Van Loo (her)las de op dit gebied toonaangevende Franse traditie van haver tot gort, maar vergat natuurlijk andere aangebrande klassiekers uit de wereldliteratuur niet en selecteerde bovendien prachtige eeuwenoude gravures om zijn boek mee te verluchten.

Het klopte van A tot Z.  Bart Van Loo, zo bleek achteraf,is een vlot en boeiende prater en zo schrijft hij ook. Hij wist mij inderdaad te verleiden met een inventief voorspel, diverse spetterende  hoogtepunten, en een heel geraffineerd naspel. Mijn god, wat een heerlijk, mooi zondig boek.

Een  non-fictiewerk in romantaal geschreven, het is mij zelden overkomen. Met stijgende bewondering heb ik de 280 bladzijden in ijltempo gelezen. Zelden werd ik zo door een boek meegesleurd.  Het was ongelooflijk boeiend om in deze wereld van erotiek met zoveel mooie boeken en ook nieuwe elementen rond te dwalen. Het was of ik naar Sherezade zat te luisteren, hongerend naar meer en meer.

Vermits  Valentijn in het verschiet ligt  zou ik iedereen  die nog geen cadeau voor haar of zijn geliefde heeft aanraden, om naar een boekhandel te snellen en dit ‘hebbeding’ in het mooiste papier te laten inpakken en wedden dat er een passioneel antwoord op komt…..!

André Oyen

In de zwoele buitenlucht verloor ik me in het sensueel meeslepende Mont-Dragon van Robert Margerit.  Tijdens de lectuur schoten de eerste ideetjes voor de dan nog naamloze O vermiljoenen  spleet!  door mijn hoofd. De roman van deze onterecht vergeten auteur bleek de broeierige voorbode van een lawine van geschrften die mijn bibliotheek maar moeizaam de baas is gebleven.

Zie ook http://bartvanloo.blogspot.com/

: www.tvlivre.be