ANSIEL

Het islamdebat

Sami Zemni

Epo

2009

224

 

Naar jaarlijkse gewoonte wordt ook nu weer De Groene Watermanprijs uit gereikt, meer bepaald 2 prijzen: een juryprijs en een publieksprijs. Het gaat om een boek dat net dat ietsje meer heeft en waarvan  de mensen van De Groene Waterman  vinden dat het extra aandacht verdient. Het boek is in het Nederlands verschenen in 2008 en het eerste deel van 2009. Eén van de boeken zal door De Groene Waterman-jury bekroond worden met de Juryprijs. Ook u kunt uw stem uitbrengen voor de Publieksprijs. Het stemmen kan vanaf 12 december 2OO9 t/m 4 februari 2010. Door te stemmen maakt u tevens kans 1 van de boeken  uit de shortlist te winnen.

De shortlist bestaat uit:

- De Duizelingwekkende jaren van Philipp Blom

- Kali van Peter Handke

- Roofdieren van Pepetela

- Steen van geduld van Atiq Rahimi

- De rest is lawaai van Alex Ross

- De uitvinding van de mensheid van Siep Stuurman

- Het Islam debat van Sami Zemni

U kunt stemmen op uw favoriet via de http://www.lezersforum.be/index.php?id=604

website of via formulieren in de Groene Waterman.

Dit is een bespreking van één van deze prachtige boeken

De obsessie voor de islam is echter geen psychologische afwijking, maar eerder een symptoom van de geleidelijke teloorgang van de politiek en het denken over hoe samen te leven. Spreken over de islam betekent immers zwijgen over veel andere zaken. Het ontslaat ons meestal van de verantwoordelijkheid om de werkelijke oorzaken van maatschappelijke problemen te duiden en te plaatsen.

Sami Zemni (°1972) is al jaren een van de toonaangevende stemmen in het debat over de multiculturele samenleving. Hij is professor aan de Gentse Universiteit en de drijvende kracht achter de Middle East and North Africa Research Group. Met zijn nieuwe boek Het islamdebat probeert hij de discussie over de nieuwe samenleving te verduidelijken en te nuanceren.

Hij wil met dit boek, doorheen de analyse van de relatie tussen islam en Verlichting en het gevaar van de islamofobie, een solide basis bieden om na te denken over een vernieuwde politieke gemeenschap die insluit in plaats van uitsluit. Sami Zemni nodigt ons uit om de ratio te laten primeren op de emotie, om de analyse te laten voorgaan op het vooroordeel en om via dialoog een plaats te vinden voor de islam in onze democratische maatschappij.

Door een scherpe scheidingslijn te trekken tussen ‘onze traditie', die individuen de kans biedt zich te ontdoen van al wat hen beknot, en een traditie die dat niet kan, maak je het moslims de facto onmogelijk om deel uit te maken van deze samenleving.

De moslim is anders en zal altijd anders zijn, tenzij hij ophoudt moslim te zijn. Veel constructiever en realistischer is het om oog te hebben voor de manieren waarop moslims, in het Westen en daarbuiten, zelf aan de slag gaan met hun identiteit. Om te zien hoe een grote meerderheid zich wel degelijk inschrijft in een seculiere, democratische logica. Om niet te snel in paniek te slaan als ze hun religie daar toch een plaats in willen geven. Dat hoeft geen stap uit de moderniteit te zijn. Het is veeleer een andere visie op moderniteit.

Een buitengewoon verhelderend en fris werk!

André Oyen