18-11-07
kindermishandeling
Nobody knows 
Kinderleed in een virtueel prentenboek
Het jaarlijks filmfestival van Gent begint meer en meer tot een toonaangevend internationaal filmgebeuren uit te groeien. Dank zij dit festival komen er films in de Belgische bioscopen die anders alleen de video- of DVD-gebruiker zouden bereiken. Voor de winnaar van de beste film 2005 lag dit nu wel een beetje anders. Al voor de voorzitter van de internationale jury, de wereldbekende componist Maurice Jarre die muziek schreef voor diverse films van David Lean zoals'Lawrence of Arabia' -1962; 'Dokter Zjivago' -1965, 'Ryan's daughter' 1970, de trofee voor de’Grote Prijs voor Beste Film’ aan de Japanse regisseur Kore- Eda Hirokazu overhandigde, was diens film ‘ Nobody Knows’ al in diverse landen een succes. Op het festival van Cannes werd hij slechts op de valreep geklopt voor de Gouden Palm, door Michael Moore, maar zat er toch nog een prijs voor de beste mannelijke vertolking, van de piepjonge acteur Yuya Agira, in. Met deze film is Kore Eda Hirokazu niet aan zijn proefstuk toe. Zijn debuutfilm ‘After Life’ werd als beste Japanse film uitgeroepen, kende een wereldwijd succes en heeft nu reeds een belangrijke plaats in de galerij van cultfilms ingenomen. ‘Nowbody knows’ is een verfilming van een waar gebeurd feit ‘ de verlaten kinderen van Nishi-Sagumo’ dat in 1988 een golf van verontwaardiging door Japan liet gaan. De film is een mooi visueel verslag dat vol ingehouden emoties en een bewonderenswaardige sereniteit een mensonterend gebeuren toont. Je krijgt er gewoon kippenvel van als je er nog maar aan denkt wat de Amerikaanse filmindustrie met dit thema zou uitgehaald hebben. Een jonge emotioneel labiele vrouw heeft vier kinderen van vier verschillende mannen. Ze wil nog iets uit haar leven halen en is steeds op zoek naar de ware prins. Agira de oudste zoon van twaalf, zou graag naar school gaan, maar studeert thuis omdat hij zo goed mogelijk voor zijn broertje en zusjes wil zorgen, die het huis niet mogen verlaten en zich stil moeten houden als ze spelen. Buiten Agira, die als wettelijk kind uit een huwelijk ingeschreven staat bij de burgerlijke stand, verblijven de drie kinderen, die niet geregistreerd zijn, illegaal in het appartement. ’s Avonds zorgt Agira ook nog voor het avondeten van zijn moeder wanneer die van haar werk thuis komt. Moeder blijft echter met steeds langer tussenpozen van huis. Ondertussen cijfert Agira zich suf om toch maar het huishoudbudget rond te krijgen zodat de rekeningen betaald blijven en ze allen genoeg te eten krijgen. Hij haalt alle mogelijke heksentoeren uit om toch maar aan geld te raken. Hij onthoudt zich wel van stelen omdat hij zo in aanraking met de politie zou kunnen komen, waardoor het viertal uit mekaar zou gehaald worden. Op een dag krijgt Agira van zijn moeder een brief met geld toegestuurd waarin ze hem vraagt goed voor de kinderen te zorgen omdat ze op hem vertrouwt. Moeder komt niet meer terug!Met een enorm plichtsbewustzijn verzaakt hij vriendjes en spelletjes om als echte vader voor het ‘gezinnetje’ te zorgen. Hij kookt, winkelt, probeert de sfeer erin te houden en de kinderen de warmte te geven die hij zelf zo weinig kreeg.
Toch kan hij ondanks al zijn inspanningen niet voorkomen dat de dingen na een jaar uit de hand beginnen te lopen en een dramatische gebeurtenis onafwendbaar blijkt. . Kore Era Hirokazu heeft met ‘Noboy knows’ kinderleed in een virtueel prentenboek verpakt waarin realiteit, poëzie, humor en menselijke warmte zo een harmonie vormen, dat je 120 minuten lang haast ademloos aan je stoel gekleefd zit. Een grootse film geschraagd door een indrukwekkende acteerprestatie van Yuya Agira, waar menig duurbetaalde Hollywoodster gewoon niet kan aan tippen!Nobody knows: Regie- Kore Eda Hirokazu –Vertolking- Yuya Agira, You,Kitaura Ayou, Kimura Hiei, Shimizu Momoko Japan 2003-Verdeling Cinéart 120 minuten
00:55 Gepost in Films | Permalink | Commentaren (0) | Email dit
Post een commentaar
NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog